بررسی و تحلیل قاعده «المومنون عند شروطهم» با نگاهی به کاربردهای فقهی آن

یکی از قواعد مهم فقهی «المومنون عند شروطهم» است. پیشینه این قاعده به دوران ائمه برمی گردد و بعدها توسط فقها در کتاب های قواعد فقهی به شکل مدون درآمده. این قاعده بیانگر این است که مومنین باید به تعهداتشان پایبند باشند. مدرک این قاعده روایات زیادی است که سند آن ها تام است. با توجه به اهمیت این قاعده نزد فقها و آثار که در مباحث فقهی بر آن مترتب است، ضروری است ابعاد مختلف این قاعده مورد واکاوی قرار گیرد. تبیین گستره «شرط» و نیز قلمرو قاعده «المومنون...» محور اصلی قاعده است؛ در واقع محور اصلی تحقیق تبیین گستره قاعده «المومنون...» است؛ به طور کلی از نتایج این تحقیق می توان گفت این قاعده، باتوجه به معنای شرط که ملق الزام و التزام است، هم شروط ابتدایی را شامل می شود و هم شروط ضمن عقد. تحقیق پیش رو با بهره گیری از منابع کتابخانه ای و با روش تحلیلی به بررسی قاعده «المومنون عند شروطهم» پرداخته است و کوشیده است تا ضمن بیان مفردات و مستندات قاعده، با بررسی قلمرو این قاعده، کاربردهای فقهی آن را نیز تبیین کند.