گرایش زنان به آموزه های گفتمان روشنفکر (مورد مطالعه: زنان ۱۸ تا ۴۰ سال شهر شیراز)

هدف این پژوهش، سنجش میزان «گرایش به آموزه های گفتمان روشنفکری» و شناسایی عوامل موثر بر آن در میان زنان شهر شیراز است. چارچوب تبیینی پژوهش متاثر از نظریه های هویت محور در تبیین جنبش های اجتماعی است. با استفاده از روش نمونه گیری خوشه ای چند مرحله ای و تصادفی، پس از انتخاب ۴۰۰ نفر از میان زنان ۱۸ تا ۴۰ سال شهر شیراز، پرسش نامه تحقیق میان آن ها توزیع گردید. میانگین «گرایش به آموزه های گفتمان روشنفکری» در آزمودنی ها برابر با ۱۳/۶۵ درصد بود. هم چنین، متغیر وابسته «گرایش به آموزه های گفتمان روشنفکری» با متغیر مستقل«مصرف رسانه ای»، رابطه مستقیم معنادار و با متغیرهای مستقل«پایگاه اقتصادی اجتماعی»، «سن»، «سرمایه اجتماعی»، «دینداری» رابطه معکوس معنادار داشت. میان متغیر وابسته تحقیق و متغیر مستقل«سرمایه فرهنگی»، رابطه معناداری مشاهده نگردید؛ سرانجام، ۲۵ درصد از واریانس متغیر وابسته تحقیق توسط مجموع متغیرهای مستقل قابل تبیین است.

کلیدواژه ها:

زنان ، روشنفکری ، فمینیسم ، گفتمان ، سبک زندگی ، هویت ، جنبش زنان