بررسی کارایی نانو کود حیوانی و مواد اصلاح کننده بیولوژیکی و شیمیایی در اصلاح خاک های شور

شوری خاک یکی از مهم ترین عوامل تخریب اراضی در مناطق بیابانی است. امروزه روش های مختلفی به منظور اصلاح خاک های شور مورد استفاده قرار می گیرند. در این پژوهش سعی شده است علاوه بر مواد شیمیایی و بیولوژیکی در اصلاح خاک های شور، تاثیر نانو کود دامی بر اصلاح خاک های شور نیز مورد بررسی و مقایسه قرارگیرد. این تحقیق در قالب طرح فاکتوریل کاملا تصادفی و با به کارگیری ۸ تیمار شامل تیمار شاهد، گچ، گچ و کود دامی، کود دامی، نانوکود ۰۳/۰ درصد از ۲۵۰ گرم خاک سطحی هر گلدان، نانوکود ۰۶/۰ درصد، نانوکود ۰۶/۰ درصد و گچ، و نانوکود ۰۳/۰ درصد و گچ هرکدام با سه تکرار انجام شد. تجزیه و تحلیل آماری داده ها توسط آنالیز واریانس یک طرفه و آزمون چنددامنه دانکن توسط نرم افزار SPSS انجام گردید. نتایج نشان داد که تیمارهای نانوکود ۰۶/۰ درصد+گچ و نانوکود ۰۳/۰ درصد گچ در سطح ۱ درصد بیشترین تاثیر را در کاهش سدیم قابل تبادل و تیمارهای کود دامی و نانوکود ۰۳/۰ درصد بیشترین تاثیر را در کاهش هدایت الکتریکی عصاره اشباع خاک داشتند. اسیدیته خاک نیز تحت تاثیر تیمارهای گچ و کود دامی+گچ بیشترین کاهش را داشته است. درمجموع، یافته های این تحقیق اهمیت نانومواد در بهبود عملیات اصلاح خاک های شور-سدیمی را نشان می دهد.

کلیدواژه ها:

خاک های شور ، نانو کود ، مواد اصلاح کننده شیمیایی و بیولوژیکی ، استان گلستان ، دشت صوفیکم