نگاه گذرا به پیشینه و نظام حقوقی افغانستان با تاکید بر حقوق خانواده

چکیده نظام حقوقی افغانستان از پیشینه ی به بلندای بیش از صد سال برخوردار است. موسس افغانستان به عنوان سرزمین مستقل، عبدالرحمن خان است ولی او تاسیس کننده ی نظم نوین حقوقی در کشور نیست. هرچند وی تلاش های برای ایجاد سیستم منظم حقوقی انجام داده است، ولی این تلاش ها غالبا برای تحدید قدرت سران قومی و تمرکز قدرت در دست شاه صورت گرفته است و در واقع نظم نوین حقوقی با حکومت امان الله خان وارد دستگاه دولت افغانستان شده است که نخستین نظام نامه ی دولت افغانستان در این زمان به تصویب رسیده است. بعد از امان الله خان، افغانستان ادوار متعدد حقوقی را تجربه کرده است که مهم ترین دوره از میان ادوار چندگانه ی نظم حقوقی کشور، دوره مشروطه در حکومت ظاهر شاه است و پس از آن دوران جدید که قانون اساسی جدید کشور تبدیل به مهم ترین منبع و مبنای اساسی برای کدنویسی های جدید در نظام حقوقی افغانستان گردیده است. پژوهش و بررسی در نظام حقوقی افغانستان، پیشینه، مبانی، منابع، اهداف و رویکردهای آن نسبت به خرده نظام های دیگر در دستگاه حقوقی کشور، نقاط قوت و ضعف نظام حقوقی را آفتابی می نماید و پژوهشگر را نیز بر ساختار نظام حقوقی کشور مسلط می سازد. در این پژوهش تلاش می شود تا نگاه گذرای به نظام حقوقی افغانستان پرداخته شود و با توجه به پیشینه ی این نظام حقوقی، جایگاه حقوق خانواده را در آن بررسی نماید. با توجه به بررسی های انجام شده در قالب این نوشتار، نظام حقوقی افغانستان، نظامی ملهم از فرهنگ، دین، باورها و سنت های مردم افغانستان است و علاوه بر موارد مذکور، پاره ی از اصول حقوقی در نظام حقوق بین الملل نیز از مبانی این نظام حقوقی برشمرده می شوند. اما در خصوص منابع، نظام حقوقی افغانستان از احکام اسلامی، قانون اعم از قوانین خاص و عام، عرف و اعلامیه ها، میثاق ها، کنوانسیون و معاهدات بین المللی به عنوان منبع تغذیه می نماید.

کلیدواژه ها:

واژگان کلیدی: نظام حقوقی ، افغانستان ، احکام اسلامی ، معاهدات بین المللی ، اعلامیه حقوق بشر و حقوق خانواده