نقد ادبی در سده ششم هجری

نقد ادبی اصلی ترین شاخه ادبیات است که هر روز تنوع، گستره، و ژرفای نو می یابد، و شیوه ها و شگردهایی تازه عرضه می دارد.اما این شیوه ها و شاخه ها، سراسر ابداعی و نوپدید نیست، بلکه بسیاری از مباحث یا قواعد آن ریشه در آراء و نظریه های ادبی گذشتگان دارد و امروز بازخوانی و تفسیر می شود.از این باب مراجعه به آراء و سنت های ادبی گذشته یک رسم شایع در کار نقادی است....در ایران نیز با آنکه گذشته ادبی آن در عرصه نقد و تحلیل ادبیات چندان پرمایه و سرشار نبوده است، اما گه گاه تلاش ها و دغدغه هایی در باب نقد و تفسیر ادبیات و ارائه رهنمود به شاعران یا نویسندگان پدید آمده که بازیابی و ارائه آنها یکی از ملزومات توسعه نقد ادبی در این سرزمین است؛و از این لحاظ سده ششم هجری به دلایلی چند اهمیتی ویژه دارد که پرداختن بدآنها مورد اهتمام این نوشته است.