مولوی و قرآن « تفسیر یا تاویل »
محل انتشار: دوفصلنامه زبان و ادب فارسی، دوره: 48، شماره: 196
سال انتشار: 1384
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 148
فایل این مقاله در 22 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_PERLIT-48-196_006
تاریخ نمایه سازی: 9 اسفند 1402
چکیده مقاله:
مثنوی را قرآن منظوم هم نامیده اند. به این اعتبار که سرشار از آیات قرآن کریم است و ذهن و زبان مولوی را بیش از هر چیز قرآن شکل بخشیده است. رویکرد مولوی به آیات به چهار گونه بوده است: ۱- اقتباس لفظی ۲- اقتباس معنوی ۳- تفسیر ۴- تاویل. در این مقاله به دو گونه اخیر اشاره می شود که آیا مولوی تماما دست به تاویل زده است یا تفسیر؟ تاویل از نگاه مولوی چه شرایط و خاستگاههایی دارد؟