بررسی عوامل مرتبط با رضایت شغلی مربیان و معاونان پرورش مقطع متوسطه شهر تهران

هدف مقاله حاضر بر آن است تا با توجه به گستردگی و تنوع کنونی وظائف تربیتی، با هدف شناخت عوامل موثر در رضایت شغلی مربیان و معاونان پرورشی مشخص نماید آیا عوامل حرفه ای مربیان به گونه ای هست که رضایت شغلی آنان تامین شده، با انگیزه و کارآیی مطلوب به ایفای وظائف خویش پردازند یا خیر؟ ماهیت این پژوهش کاربردی و از نوع توصیفی و استنباطی م یباشد . در مطالعه مقدماتی طی نظرسنجی از مربیان عوامل شغلی که از نظر آنان برای ایفای مطلوب وظائفشان مهم بوده است فهرست شده، سپس مهمترین آنها، بصورت عوامل پنج گانه در نظر گرفته شده اند و در قالب پنج فرضیه، تاثیر آنها بر رضایت شغلی مورد بررسی قرار گرفته است. برای تجزیه و تحلیل نتایج، شیوه های آمار توصیفی و استنباطی (آزمون آماری همبستگی گشتاوری پیرسون) مورد استفاده واقع شده اند. نتایج مطالعات نشان دادند، مربیان و معاونان پرورشی عوامل پنج گانه شغلی را از وضعیت مطلوبی برخوردار نمیدانند. با توجه به اینکه نگرش مربیان و معاونان پرورش نسبت به عوامل شغلی مناسب نبوده است، رضایت شغلی آنان نیز کاهش یافته است. بطوریکه حدود نیمی ا ز مربیان (۴۶%) از رضایت شغلی برخوردار نبوده اند. همچنین آزمون آماری فرضیات نشان دادهاند میان عواملی شغلی و رضایت شغلی مربیان و معاونان پرورشی ارتباط معنی داری وجود نداشته است. که به نظر یم رسد با توجه به ادغام معاونت پرورشی در معاونت آموزش عمومی طی چند سال قبل، و بدنبال آن احساس منفی مربیان محترم نسبت به این مسئله، عدم امنیت شغلی و وضوح جایگاه سازمانی آنان در نظام آموزش و پرورش، رضایت شغلی آنان را تحت الشعاع قرار داده است.

کلیدواژه ها:

رضایت شغلی ، عوامل شغلی مربیان و معاونان پرورشی ، مربیان ترتیبی و معاونان پرورشی