حق مقاومت در برابر اشغال؛ با تاکید بر وضعیت فلسطین

از منظر حقوق بین الملل، مخاصمه میان گروه های مقاومت ضد اشغال خارجی و قدرت اشغالگر، مشمول قواعد حقوق بین-الملل بشردوستانه حاکم بر مخاصمات مسلحانه بین المللی است.آیا می توان این مخاصمه را براساس «حق مقاومت» صورت-بندی و چنین حقی را در منظومه حق ها جای داد؟ مبانی، منابع و آثار اعمال این حق کدامند؟ پژوهش اکتشافی-تحلیلی حاضر کوشیده مبنا و منابع این حق را با تکیه بر اندیشه حقوق طبیعی و در پرتو حقوق بین الملل تبیین نماید و آثار آن را بکاود. بر این اساس در پرتو اندیشه حقوق طبیعی و مشخصا حق تعیین سرنوشت به عنوان یکی از قواعد آمره حقوق بین-الملل به نظر می رسد مردم سرزمین تحت اشغال(جزئی یا کلی)، می توانند حق برمقاومت را با رعایت موازین حقوق بین-الملل استیفا نمایند. البته قلمرو این حق محدود به سرزمین اشغالی و دوران اشغال است و منحصر به مقاومت مسلحانه نیست. ضمن این که قدرت اشغالگر نیز در سرزمین اشغالی،حق توسل به دفاع مشروع را ندارد و می توان گفت حق مقاومت،تضمینی برای خاتمه بخشیدن به اشغال فراهم می کند.با این حال مشروعیت مقاومت مانع از آن نیست که اعضای گروه مقاومت در برابر نقض حقوق بشر و حقوق بشردوستانه مسئولیتی نداشته باشند و ممکن است در مواردی اعمال ایشان قابل انتساب به دولت ذیربط نیز باشد.

کلیدواژه ها:

" ، اشغال" ، حق تعیین سرنوشت" ، حقوق بین الملل بشردوستانه" ، حق بر مقاومت" ، ، " ، مخاصمه مسلحانه"