بررسی رضایت شغلی اعضای هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی از دو جنبه ی انگیزشی و بهداشتی

این پژوهش با هدف بررسی وضعیت رضایت شغلی اعضای هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد مرودشت با استفاده از نظریه ی هرزبرگ از دو جنبه ی انگیزشی و بهداشتی در مورد تمامی اعضای هیئت علمی تمام وقت و نیمه وقت به اجرا درآمد. این پژوهش توصیفی از نوع پیمایشی بوده است. نظر به تعداد محدود اعضای هیئت علمی دانشگاه مورد مطالعه (۱۸۴ نفر)، همه ی افراد تحت پوشش قرار گرفتند و نمونه گیری صورت نگرفت. از این تعداد ۱۴۵ نفر به تکمیل پرسشنامه های دریافتی مبادرت کردند. برای گردآوری داده های مورد نیاز از پرسشنامه ی توصیف رضایت شغلی ویسوکی وکروم (JDI) با تاکید بر ابعاد کار، سرپرستان، همکاران، ارتقاء و پرداخت ها استفاده شد. در تامین اعتبار محتوایی این پرسشنامه ضمن انطباق محتوای آن با شاخص های مورد نظر هرزبرگ در مقوله ی رضایت شغلی در ابعاد مورد مطالعه و استفاده از منابع (اعم از کتاب و گزارش های پژوهشی) موجود، از دیدگاههای ۹ نفر از اساتید حوزه ی مدیریت آموزشی استفاده شد. پایایی ابزار مورد استفاده با کاربرد ضریب پایایی آلفای کرونباخ برای هر یک از ابعاد کار (۹۰/۰)؛ سرپرستان (۹۵/۰)؛ همکاران (۹۴/۰)؛ ارتقاء (۹۳/۰) و پرداخت (۸۹/۰) و برای کل پرسشنامه (۹۶/۰) برآورد گردید. برای تحلیل داده ها از شاخص های آماری توصیفی و استنباطی آزمون مربع تی، هات لینگز و آزمون تی برای گروههای مستقل جهت مقایسه های دو گروهی استفاده شد. نتایج بدست آمده بیانگر آنند که دو عامل مفید و ارزشمند بودن کار و محترمانه بودن و دو عامل احساس موفقیت و نیازمند به خلاقیت در بعد انگیزش به ترتیب بالاترین و پایین ترین مقدار رضایت اعضای هیئت علمی را به خود اختصاص داده اند. در مقوله عوامل بهداشتی بیش ترین رضایت به خوب بودن و شیفته کار بودن و پایین ترین رضایت به مناسب بودن شرایط و پیچیدگی کار تعلق گرفته است. در مقایسه ی رضایت شغلی دو گروه زن و مرد در پنج عامل کار، مدیریت، همکاران، ارتقاء و پرداخت، مردان از رضایت بیش تری نسبت به زنان برخوردار بوده اند. این نتایج در سطح (P<.۰۵) معنادار بودند.

کلیدواژه ها:

رضایت شغلی ، عوامل انگیزشی ، عوامل بهداشتی ، اعضای هیئت علمی