مقایسه ترکیب رژیم غذایی وزغ متغیر Bufotes sitibundus (Amphibia: Anura: Bufonidae) در محیط درون و بیرون از غارها در غرب ایران

شرایط نسبتا پایدار غارها مانند رطوبت و حداقل تغییرات دما، مکان مناسبی را برای تولیدمثل، کسب غذا و دوری از دمای شدید در برخی حیوانات، از جمله دوزیستان بی دم که غارزیان تصادفی محسوب می شوند، فراهم می کند. دوزیستان بی دم شکارچیان فرصت طلبی هستند که از منابع غذایی با فراوانی بیشتر در محیط اطرافشان تغذیه می کنند. در پژوهش حاضر به بررسی رژیم غذایی وزغ Bufotes sitibundus (Pallas, ۱۷۷۱) ساکن محیط غار پرداخته شد، و ضمن معرفی این گونه، گزینه های غذایی آن ها با نمونه های مشابه بیرون از محیط غار مورد مقایسه قرار گرفت. محتویات معده ۳۷ نمونه وزغ به روش تخلیه محتویات معده جداسازی و مجموعا ۴۶۹ گزینه غذایی تا حد راسته یا خانواده شناسایی شدند. بررسی محتویات معده نشان داد که هر دو گروه وزغ اغلب از بندپایان خشکی زی تغذیه می کنند. وزغ های بیرون از محیط غار رژیم غذایی متنوع تر و با فراوانی بیشتری را نسب به نمونه های ساکن غار دارا بودند که راسته بال غشائیان با ۸۹/۴۴ درصد و قاب بالان با ۳۸/۳۰ درصد دارای بیشترین فراوانی بودند. در نمونه های ساکن غار، قاب بالان با ۴۵/۴۸ درصد و بال غشاییان با ۴۰/۱۳ درصد دارای بیشترین فراوانی در بین گزینه های غذایی بودند. تنوع بیشتر گزینه های غذایی وزغ های بیرون غار نسبت به نمونه های ساکن غار انعکاسی از وضعیت بی مهرگان هر دو محیط است. تنوع و فراوانی کمتر گزینه های غذایی در محیط غار سبب به وجود آمدن رقابت غذایی شدیدتر در محیط منحصر به فرد و با منابع انرژی پایین غار است. همچنین وجود طعمه هایی با اندازه های مختلف در بین گزینه های غذایی، نشان دهنده ی یک تغذیه فرصت طلبانه می باشد.

کلیدواژه ها:

بی مهرگان خشکی زی ، دوزیست بی دم ، غارزی تصادفی ، قاب بال ، گزینه های غذایی