سنتز و کاربرد دانه های هیدروژل زیست نانوکامپوزیت نقطه کوانتومی گرافن مغناطیسی-کیتوسان برای سامانه دارورسانی

فرضیه: در سال های اخیر دانشمندان و پژوهشگران به دنبال مواد جدید و پیشرفته ای برای استفاده در زمینه های مختلف از جمله دارورسانی و زیست فناوری بوده اند. یکی از مواد جالبی که در این زمینه مورد توجه قرار گرفته است، دانه های هیدروژل زیست نانوکامپوزیت بر پایه کیتوسان است. دانه های هیدروژل زیست نانوکامپوزیت بر پایه کیتوسان به دلیل داشتن ویژگی های ذاتی مانند زیست سازگاری عالی، تورم زیاد و ظرفیت های ذخیره سازی زیاد، توجه ها را به عنوان حامل در سامانه های دارورسانی جلب کرده اند.روش ها: در این پژوهش، ابتدا نقطه کوانتومی گرافن (GQD) به روش تجزیه گرمایی تهیه شد و پس از آن با استفاده از نانوذرات آهن خاصیت مغناطیسی پیدا کرد (MGQD)، در ادامه با هیدروژل پلیمری کیتوسان پوشش یافت (CS-MGQD) و سپس داروی متوترکسات (MTX) در آن بارگذاری شد (MTX/CS-MGQD). این ترکیب  با خواص منحصربه فرد هیدروژل کیتوسان، خواص مغناطیسی نقاط کوانتومی گرافن و قابلیت تنظیم رهایش دارو توانست نقطه عطف مهمی در زمینه پژوهش های دارورسانی و سازگاری داروها با محیط زیست ایجاد کند. سنتز و تشکیل ترکیب مدنظر به کمک آزمون های مختلف از جمله FTIR برای شناسایی گروه های عاملی، XRD برای شناسایی ساختار بلوری و SEM برای بررسی شکل شناسی نمونه ، تایید شد.یافته ها: حدود ۸۴ و %۶۴ از MTX به ترتیب در دانه های هیدروژل CS و CS-MGQD بارگذاری شد. بر اساس نتایج رفتار تورم و رفتار رهایش دارو، دانه های هیدروژل تورم وابسته به pH و رهایش MTX را نشان دادند. افزون بر این، CS-MGQD حساسیت به رفتار تورم و رهایش دارو نشان داد که دارای ثبات مطلوب و رهایش دارو قابل کنترل در محیط اسیدی است. همچنین، مدل سینتیکی Weibull بهترین مدل برای رهایش MTX (متوترکسات) از CS-MGQD در pH برابر ۵ بود. این یافته ها نشان می دهد، دانه های هیدروژل زیست نانوکامپوزیت مغناطیسی تهیه شده قابلیت خوبی برای دارورسانی قابل کاشت حساس به pH در درمان بافت سرطانی دارند.

کلیدواژه ها:

زیست نانوکامپوزیت ، دانه های هیدروژل ، کیتوسان ، نقطه کوانتومی گرافن مغناطیسی ، سامانه دارورسانی