تحلیلی از نظام نوآوری فناورانه در تولید زیست‎فرآورده‎ها (با تمرکز بر واکسن‎های انسانی)

با توجه به اهمیت راهبردی زیست‎‎فناوری در اقتصاد دنیا، ایران نیز از دو دهه پیش برای ورود به این عرصه، سرمایه‎گذاری نموده و توفیقاتی را حاصل کرده است. این پژوهش در نظر دارد تا بر مبنای ابعاد و کارکردهای کلیدی معرفی‎شده به تحلیل تلاش‎های کشور در حوزه زیست‎فناوری با تمرکز به تولید واکسن‎های انسانی، هم‎چنین کیفیت تکامل نظام نوآوری فناورانه در این مورد بپردازد. از این‎رو اهمیت زیست‎فناوری و وضعیت بازار آن در دنیا به‎اختصار، اشاره شده و سابقه‎ای از تولید واکسن در کشور، مطرح گردیده است. پس از بیان الزامات ورود کشور به این عرصه، کارکردهای نظام نوآوری مربوط، توسط روش نگاشت تاریخی داده‎ها، بررسی و به نتایج و اثرات مترتب بر هر کارکرد، اشاره شده است. در پایان، وضعیت نظام نوآوری فناورانه کشور در تولید واکسن از نظر سازوکارهای مشوق و مسدودکننده، کارکردها و موضوعات سیاستی مربوط در قالب روش دلفی، شناسایی و مورد تحلیل قرار گرفته و به منظور مهار ۸ سازوکار محدودکننده و تحریک ۳ سازوکار مشوق شناسایی‎شده، ۶ توصیه سیاستی ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

سیاست‎گذاری ، زیست‎فناوری ، مدل برگک ، دلفی ، نگاشت تاریخی داده‎ها