رابطه برخی عوامل جمعیت شناختی با خشونت مردان نسبت به همسران خود در شهرستان اهواز

این مقاله در پی یافتن رابطه بین برخی عوامل جمعیت شناختی و ابراز خشونت مردها نسبت به همسران خود می باشد و با استفاده از جدیدترین یافته ها عوامل موثر در بروز این مشکل اجتماعی را مورد بررسی قرار می دهد. در این پژوهش فرضیه هایی در زمینه ارتباط عوامل مختلف (مانند سن ، تحصیلات ، درآمد ماهیانه ، شغل زن و مرد، تعداد فرزندان ، مدت زمان ازدواج و رضایت زن از زندگی زناشویی ) با انواع خشونت (کلی ، روان شناختی ، جسمی و شدید) مردها نسبت به همسران خود به محک آزمایش گذاشته شد. گروه نمونه شامل ۱۵۳ زن بود که به صورت تصادفی از مناطق مختلف شهرستان اهواز انتخاب شده بودند. ابزارهای مورد استفاده ، مقیاس سوء رفتار با زن و پرسشنامه مشخصات فردی و خانوادگی بوده اند. یافته های به دست آمده نشان داد که از بین متغیرهای مورد مطالعه ، رضایت زن از زندگی زناشویی بیشترین همبستگی منفی معنی دار را با هر چهار نوع خشونت دارد و تحصیلات مرد و زن نیز با خشونت کلی رابطه منفی معنی دار نشان داد. تحصیلات مرد نیز با خشونت روان شناختی رابطه منفی معنی داری داشت . همین طور رابطه تحصیلات مرد و زن با خشونت جسمی منفی بود ولی تعداد فرزندان و طول مدت ازدواج با خشونت جسمی رابطه مثبت و معنی دار داشت . تحلیل رابطه همه متغیرهای یاد شده با انواع مختلف خشونت نشان داد که رضایت زن از زندگی زناشویی بهترین پیش بینی کننده خشونت مردها نسبت به همسران خود است . در مجموع ، نتایج به دست آمده حاکی از آن است که سه متغیر رضایت زن از زندگی زناشویی ، تحصیلات مرد و طول مدت ازدواج پیش بینی کننده های خوبی برای خشونت جسمی مرد نسبت به همسرش می باشند.