شرایط برداشت و انبارداری کنجد به منظور کاهش ضایعات و حفظ کیفیت آن

کنجد یکی از قدیمیترین گیاهان روغنی جهان بوده که از زمان های قدیم در ایران کشت می شود و زمانی از صادرات مهم کشور به شمار می رفت. در ایران اکثرا کشاورزان در مناطق گرمسیری و نیمه گرمسیری در سطوحی محدود اقدام به کشت کنجد می کنند. از طرفی کاربرد روزافزون روغن استحصالی از این گیاه در صنعت، موجب افزایش تقاضا برای افزایش سطح زیرکشت آن در سطح کشور شده است. از مهمترین و حساس ترین مراحل زراعی کنجد برداشت و عملیات پس از برداشت آن است که تاثیر بسزایی در کاهش ضایعات حین برداشت و حفظ کیفیت پس از برداشت و در طول مدت نگهداری دارد. برای جلوگیری از افت محصول در بسیاری مواقع کنجد با ظهور اولین علایم رسیدگی یعنی زرد شدن حدود نیمی از برگ های پایینی و باز شدن اولین کپسول ها درو می شود. پس از درو دسته های کنجد را به صورت عمودی یک تا ۲ هفته به صورت سروپا (چاتمه) در معرض جریان هوا قرار داده تا ضمن خشک ‎شدن همه کپسول ها باز شود و بذرها را بتوان از آنها خارج نمود. برای نگهداری کنجد به مدت طولانی باید محصول کاملا خشک شده (رطوبت ۶ درصد) و در دمای حدود ۱۷ درجه سلسیوس نگهداری گردد.

کلیدواژه ها:

انبارداری ، زمان برداشت ، کنجد ، کیفیت