جایگاه انگاره دین در نظام فلسفی هگل
محل انتشار: مجله ادیان و عرفان، دوره: 46، شماره: 2
سال انتشار: 1392
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 77
فایل این مقاله در 21 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_JRMT-46-2_005
تاریخ نمایه سازی: 28 دی 1402
چکیده مقاله:
هگل دیدگاهی تاریخی درباره دین و سیر تکامل آن دارد. این سیر با حرکت روح از نازلترین مرتبه آغاز میشود و تا رسیدن به عالیترین جایگاه -روح مطلق- ادامه مییابد؛ روح آدمی با گذار از هنر، به دین میرسد و سپس، بهسوی عقلانیت محض حرکت میکند. در این مقاله، در پی آنیم تا نخست، به شیوهای توصیفی، معانی متفاوت مورد نظر هگل از انگاره دین را، در دورههای مختلف فکری وی، بیان کنیم؛ سپس، به پدیدارشناسی تاریخی این انگاره از دید وی خواهیم پرداخت. هگل معتقد است که انگاره دین ماهیت دوگانهای دارد: ازیکسو، متشکل از امر حسی- هنری و ازسویدیگر، دارای وجهی مفهومی-فلسفی است؛ براساس همین نگرش، انگاره دین را بهعنوان یک حد وسط منحصربهفرد، نسبت به دیگر واسطها، در سیر تکامل روح تبیین میکنیم. علاوه بر این، از تاثیر صورت سهگانه اقانیم مسیحی بر تلقی دیالکتیکی هگل از سیر تاریخی روح یاد خواهد شد، بهمثابه امری که خوانشهای متفاوت و گاه متضاد از فلسفه هگل به دست میدهد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
محمدهادی فاضلی
کارشناس ارشد فلسفه دین دانشگاه تهران
محمدرضا بیات
استادیار گروه فلسفه دین دانشگاه تهران