تاثیر تمرینات تناوبی شدید بر تغییرات بیان ژن mir۱۴۶a در هیپوکامپ و شاخص های گلیسمی در رت های دیابتی سالمند

مقدمه: MicroRNAها به عنوان نشانگرهای زیستی بالقوه مفیدی برای بیماری های مختلف ازجمله دیابت، بیماری های قلبی، بیماری های عصبی و بیماری های مرتبط با سن گزارش شده اند. هدف از مطالعه حاضر بررسی تاثیر ۸ هفته تمرین تناوبی شدید بر بیان mir۱۴۶a، قندخون، انسولین و مقاومت به انسولین در هیپوکامپ رت های نر دیابتی سالمند است. روش کار: در این مطالعه ۴۰ سر موش صحرایی نر ۱۸ تا ۲۱ ماهه نژاد ویستار با میانگین وزن ۲۰±۲۸۰ گرم انتخاب شدند. موش ها پس از دیابتی شدن از طریق محلول استرپتوزوتوسین، به روش تصادفی به چهار گروه تمرین (HIIT) سالم، کنترل سالم، تمرین (HIIT) دیابتی و کنترل دیابتی (هر گروه ۱۰ سر) تقسیم شدند. گروه های تمرینی ۵ روز در هفته مطابق با برنامه های تمرینی HIIT به مدت ۸ هفته به تمرین ورزشی پرداختند. داده ها با استفاده از نرم افزار GraphPad Prism نسخه ۸ در سطح معناداری ۰۵/۰P< تجزیه وتحلیل شد. یافته ها: نتایج نشان داد ۸ هفته تمرین تناوبی با شدت زیاد باعث افزایش بیان mir۱۴۶a درگروه تمرین دیابتی و تمرین سالم نسبت به گروه کنترل دیابتی شد (۰۰۱/۰P<). میزان قندخون، انسولین و مقاومت به انسولین در گروه های تمرین دیابتی، تمرین سالم و کنترل سالم کاهش معنی داری نسبت به کنترل دیابتی داشت (۰۰۱/۰P<). نتیجه گیری: به نظر می رسد ۸ هفته تمرین HIIT با افزایش بیان mir۱۴۶a احتمالا بتواند سبب کاهش تخریب نورونی در ناحیه هیپوکامپ شود و همین طور به عنوان سازوکار غیردرمانی مناسبی برای افراد دیابتی به منظور پیشگیری یا کاهش آسیب در این ناحیه مغزی شود که با اعمال شناختی در ارتباط است.

کلیدواژه ها:

Aging ، Diabetes ، Hippocampus ، Mir۱۴۶a ، دیابت ، سالمندی ، هیپوکامپ ، mir۱۴۶a