بررسی تاثیر نوع جنگلکاری بر ویژگی های کیفی و ذخیره کربن خاک در ایستگاه صفرابسته، استان گیلان

از آنجایی که نوع پوشش گیاهی بر ذخیره کربن آلی خاک و خصوصیات کیفی خاک تاثیر بسزایی دارد، به منظور بررسی این تاثیر، دو منطقه با توده خالص دارتالاب و مخلوط صنوبر و توسکا در ایستگاه تحقیقاتی صفرابسته استان گیلان انتخاب شد. در هر توده پروفیل های خاک حفر و خصوصیات مورفولوژیکی، فیزیکی و شیمیایی در آنها مطابق روشهای استاندارد مطالعه و اندازه گیری گردید. بررسیها نشان داد که میانگین وزنی قطر خاکدانه ها، وزن مخصوص ظاهری و هدایت هیدرولیکی خاکها در دو قطعه تفاوت معنی داری (۰۱/۰>p) دارند. پایداری خاکدانه ها و هدایت هیدرولیکی اشباع در توده دارتالاب بیشتر از توده صنوبر و توسکا بود. توده دارتالاب به دلیل داشتن مقدار کربن آلی بیشتر، دارای وزن مخصوص ظاهری کمتری بود. درصد کربن آلی با اندازه خاکدانه ها رابطه مستقیم و با مقدار کربنات کلسیم رابطه معکوس نشان داد، به طوری که حداکثر تجمع کربن آلی در خاکدانه های با قطر بزرگتر از ۶ میلی متر و حداکثر تجمع کربنات کلسیم در خاکدانه های با قطر ۲۵/۰ تا ۶/۰ میلی متر مشاهده شد. مقدار ذخیره کربن در لایه های آلی و معدنی توده صنوبر- توسکا به ترتیب ۵۰/۱۱۲ و ۷۳/۸۵ و در دارتالاب به ترتیب ۰۸/۱۲۳ و ۹۷/۱۰۲ تن در هکتار بود. یافته های تحقیق نشان داد که توده دارتالاب در مقایسه با توده مخلوط صنوبر و توسکا کربن آلی بیشتری در خاک ذخیره می کند و نوع پوشش گیاهی تاثیر معنی داری بر ترسیب کربن در خاک دارد و از این طریق خصوصیات کیفی خاک را کنترل می کند.

کلیدواژه ها:

خصوصیات کیفی خاک ، ذخیره کربن ، میانگین وزنی قطر خاکدانه ها