برنامهریزی تولید بلندمدت معادن روباز با در نظر گرفتن عدمقطعیت

برنامهریزی تولید بلندمدت معادن از جمله مسائل بسیار مهم و تاثیرگذار در سوددهی و مدیریت جریان نقدینگی پروژههای معدنی میباشد. در حالت کلی دو رویکرد قطعی و مبتنی بر عدمقطعیت برای حلاین قبیل مسائل وجود دارد که در روشهای قطعی تمامی دادههای ورودی به صورت مقادیری قطعی فرض میشوند که چنین فرضی با توجه به شدت متغیر بودن برخی از دادههای ورودی مانند عیار،قیمت فلز و هزینههای تولید نمیتواند همواره صحیح باشد. با توجه به اینکه مسئله برنامهریزی تولید حتی در شرایط قطعی یک مسئله از نوعNP-Hard میباشد، اعمال عدمقطعیتها در مدل برپیچیدگیهای آن افزوده و حل آن را دشوارتر میسازد. در راستای مدلسازی عدم قطعیت باید ابتدا آنها را به صورت کمی بیان نموده و سپسمدلی جهت ادغام این کمیت عددی به محاسبات ارائه گردد. جهت کمینمودن عدم قطعیت با توجه به نوع آن میتوان از روشهای شبیهسازی، برنامهریزی تصادفی، گزینههای واقعی و ... استفاده نمود. روشهای شبیهسازی با ایجاد تعدادی مدل تصادفی به نوعی تغییرات پارامتر غیرقطعی را به تصویر کشانده و گزینههای واقعی نیز سعی در کمی نمودن انعطاف-پذیری مدیریت در دنیای عدمقطعیتها دارد. در این مقاله سعی شده است ضمن مرور و مقایسه الگوریتمهای مختلف مدلسازی عدم قطعیت، مزایا و معایب هر یک توضیح داده شده و پیشنهاداتی نیز جهت مطالعات آینده در این زمینه ارائه گردد.

کلیدواژه ها:

برنامهریزی تولید بلندمدت ، معدنکاری روباز ، عدمقطعیت ، بهینهسازی