تحلیل اثر بلند مدت سرمایه انسانی و تحقیق و توسعه بر رشد اقتصادی ایران : ۱۳۸۶-۱۳۴۷

با توجه به اینکه امروزه آموزش و تحقیق یک عامل مهم در فرآیند رشد و توسعه اقتصادی  می باشد این مقاله به بررسی اثر متغیرهای سرمایه فیزیکی، سرمایه انسانی و تحقیق و توسعه با استفاده از داده های آماری سری زمانی ( ۱۳۸۶-۱۳۴۷ ) و به کارگیری الگوی سولوی تعمیم یافته، بر رشد اقتصادی ایران پرداخته است. بدین منظور با استفاده از الگوی خود توضیح برداری با وقفه های گسترده (ARDL)[۱] به بررسی الگوی پویا پرداخته شده و پس از اطمینان از و جود رابطه بلند مدت ضرایب آن برآورد شده اند. نتایج حاصل شده از نظرآماری مثبت و معنی دار بودن اثر متغیرهای سرمایه فیزیکی، سرمایه انسانی، و تحقیق و توسعه  بر رشد اقتصادی را نشان می دهد. ضریب مدل تصحیح خطا (ECM)[۲] به دست آمده برای الگو برابر با ۳۳/۰-  می باشد نشانگر این است که در هر دوره ۳۳ در صد از انحراف در تولید ناخالص داخلی از مسیر بلند مدت، در دوره بعد توسط متغیر های الگو تصحیح می شود. ۴- Auto Regressive Distributed Lags   ۵- Error Correction Model

کلیدواژه ها:

سرمایه فیزیکی ، سرمایه انسانی ، تحقیق و توسعه ، رشد اقتصادی