احیا بناهای تاریخی با رویکرد توسعه گردشگری (نمونه موردی: کاروانسرای شرکت نفت ارومیه)

احیا بناهای تاریخی فرصتی برای توسعه گردشگری و رونق بافت های با ارزش تاریخی است. معماری که در بناهای سنتی ایران وجود دارد، با شاخصه هایی چون توجه به ویژگی های اقلیمی، عوامل اقتصادی، عوامل اجتماعی- فرهنگی عجین است. بناهای موجود در بافت ها به لحاظ احراز هویت و تجلی فرهنگ ها و باورها و اعتقادات و رفتارها و مناسبات اجتماعی آن بافت از اهمیت زیادی برخوردارند. هدف این پژوهش، بررسی معماری کاروانسرای شرکت نفت ارومیه و آسیب شناسی و ارائه راهکار جهت احیا بناست. این پژوهش از جهت هدف کاربردی و از جهت روش صورت توصیفی تحلیلی بوده و جمع آوری اطلاعات از طریق روش های اسنادی و کتابخانه ای و میدانی و مشاهده تشخیصی در بنا صورت گرفته است. این تحقیق، پس از شناخت بنا به بررسی عارضه های ایجاد شده و دلایل آن و راهکارهای درمان آن پرداخته و سپس طرح احیای بنا با توجه به قابلیت فضایی و کالبدی ارائه شده است تا از این طریق علاوه بر رفع نیازهای جامعه، موجبات حفاظت از بنا فراهم شود.

کلیدواژه ها:

توسعه گردشگری ، کاروانسرای شرکت نفت ، احیا ، ارومیه ، بناهای تاریخی