بررسی راندمان سامانه ی تغذیه مصنوعی در آبراهه های فصلی و بهینه سازی ابعاد اصلی آن (مطالعه موردی: سامانه های رودخانه امام زاده عبدا... سمنان)

با توجه برداشت بی رویه از سفره­های آب زیرزمینی و افت سطح آب در آن­ها، اجرای طرح های تغذیه مصنوعی ضروری به نظر می رسد. با وجود تحقیقات قابل توجه در زمینه تغذیه مصنوعی، هنوز روشی برای برآورد راندمان این طرح ها ارائه نشده است. هدف این پژوهش، تعیین راندمان تغذیه سامانه های تغذیه مصنوعی با استفاده از جریان سیلابی رودخانه های فصلی است. در روش پیشنهادی، ابتدا آبنگار های سیلاب در دوره بازگشت های مختلف بین اجزاء مختلف سامان تغذیه مصنوعی تقسیم شده و بازدهی آبگیری حوضچه ها تعیین می گردد. سپس با توجه به ابعاد حوضچه های تغذیه و آب نفوذ یافته از حوضچه ها در طول سیلاب، میزان حجم آب قابل تغذیه در حوضچه ها تعیین می شود . در محاسبه نفوذ از بستر رودخانه، از ترکیب نتایج مدل HEC-RAS و روش اچه وری استفاده شده، بطوریکه سطح جریان بر اساس نتایج شبیه سازی مدل HEC-RAS تعیین گردیده و مقدار نفوذ بر اساس روش اچه­وری برآورد شده است. در نهایت پس از تعیین بازدهی سامانه تغذیه در سیلاب های با دوره بازگشت مختلف، بازدهی تغذیه کلی سامانه تغذیه مصنوعی با استفاده از فرمول امید ریاضی تعیین شده است. کاربرد روش پیشنهادی در سامانه رودخانه امام زاده عبدا.. سمنان حاکی از آن است که روش ارائه شده بازدهی مناسبی در تغذیه مصنوعی آبخوان داشته و می تواند ۸۱ در صد سیلاب های مازاد را برای تغذیه مصنوعی آبخوان استفاده نماید.

کلیدواژه ها:

Artificial Recharge System ، Recharge Efficiency ، Intake Efficiency and Emamzadeh. ، سامانه تغذیه مصنوعی ، راندمان تغذیه مصنوعی ، راندمان آبگیری و رودخانه امام زاده عبدا.. سمنان