تاثیر برنامه پیاده روی منظم بر کیفیت زندگی سالمندان مبتلا به مزمن انسدادی ریه با شدتمتوسط

مقدمه: با توجه به شیوع بیماری مزمن انسدادی ریه و عوارض شناخته شده آن و گزارشاتی دال بر موفقیت پیاده روی و به منظور تعیینتاثیر برنامه پیاده روی منظم بر کیفیت زندگی بیماران مزمن انسدادی ریه با شدت متوسط در مراکز آموزشی منتخب شهر اصفهان انجامشد.مواد و روش ها: پژوهش حاضر یک تحقیق نیمه تجربی است که روی ۵۰ بیمار در محدوده سنی بالای ۶۰ سال مبتلا به بیماری مزمنانسدادی ریه با شدت متوسط انجام شد. ۳۰ نفر از بیماران در گروه آزمون و ۲۰ نفر در گروه شاهد به طور تصادفی قرار گرفتند. شدتبیماری بر اساس نتایج اسپیرومتری سنجیده شد. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه اطلاعات دموگرافیک و پرسشنامه فرم کوتاه کیفیتزندگی SF۱۲ و چک لیست زمان پیاده روی انجام شده توسط فرد می باشد. ابتدا کیفیت زندگی بیماران دو گروه به وسیله پرسشنامه SF۱۲سنجیده شد و سپس در گروه آزمون برنامه پیاده روی منظم به مدت دو ماه و سه بار در هفته بر اساس چک لیست پیاده روی انجام شد.مسافت تعیین شده جهت پیاده روی این بیماران ۴۰۰ متر (با نظر پزشک) و زمان آن ۱۵ تا ۳۵ دقیقه بود. در پایان دو ماه کیفیت زندگیدو گروه مجددا اندازه گیری شد. سپس نتایج به وسیله نرم افزار SPSS v.۱۶ تجزیه و تحلیل شد.یافته ها: نتایج نشان داد بین برخی از مشخصات دموگرافیک بیماران (سن، جنس، وضعیت تاهل، تحصیلات، مدت ابتلا به بیماری، مصرفسیگار) و نمره کیفیت زندگی آنها ارتباط معنادار و مستقیم وجود دارد p<۰.۰۵ . همچنین برنامه پیاده روی منظم باعث ارتقای کیفیتزندگی این بیماران می شود ( p<۰.۰۵)نتیجه گیری: با توجه به یافته های پژوهش توصیه می شود در مراقبت از این بیماران به مشخصات دموگرافیک آنها توجه شده و دربرنامه های مراقبتی آنها پیاده روی گنجانده شود تا کیفیت زندگی ایشان ارتقا یابد.

کلیدواژه ها:

پیاده روی منظم ، کیفیت زندگی ، سالمند ، بیماری مزمن انسدادی ریه