تاثیر برنامهی آموزشی مدیریت غیر دارویی درد توسط همتایان بر خودکارآمدی و شدت دردمزمن سالمندان مبتلا به استئوآرتریت مزمن

مقدمه: استئوآرتریت مهمترین علت ناتوانی در سالمندان است که با درد مزمن، پیشرونده و محدودیت عملکردی همراه است. این مطالعهبا هدف بررسی تعیین تاثیر برنامهی آموزشی مدیریت غیر دارویی درد توسط همتایان بر خودکارآمدی و شدت درد مزمن سالمندان مبتلابه استئوآرتریت انجام شد .مواد و روش ها: این مطالعه نیمه تجربی در سال ۱۳۹۹ بر ۶۰ نفر از سالمندان مبتلا به اسئتوآرتریت مزمن در مشهد انجام شد. سالمندانبه طور تصادفی به دو گروه تقسیم شدند. چهار جلسه آموزشی یک ساعته توسط دو همتا برای گروه مداخله در دو هفته اجرا گردید. شدتدرد و خودکارآمدی درد در دو گروه توسط پرسشنامه های درد مک گیل MPQ و خودکارآمدی درد PSEQ قبل از مداخله، بلافاصلهبعد از آخرین مداخله و ۸ هفته بعد از مداخله جمع آوری گردید.یافته ها: دو ماه بعد از اجرای مداخله میانگین نمره خودکارآمدی درد، به طور معنی داری بیشتر از گروه کنترل بود ۰۰۲ / ۰ = P . میانگین وانحراف معیار نمره کل درد در گروه مداخله ۵ / ۷ ± ۳ / ۴۷ و در گروه کنترل ۷۳ / ۷ ± ۸ / ۵۴ بود که از نظر آماری معنی دار بود. نمره کل درددو ماه بعد از مداخله در مقایسه با قبل از مداخله در گروه مداخله کاهش و در گروه کنترل افزایش داشت که از نظر آماری معنی دار بود.نتیجه گیری: نتایج بهبود شدت درد و خودکارآمدی درد را در گروه مداخله نشان داد؛ بنابراین برنامه آموزشی مدیریت غیر دارویی دردتوسط همتایان به عنوان یکی از روش های موثر در کنترل درد مزمن سالمندان مبتلا به استئوآرتریت است.

کلیدواژه ها:

استئوآرتریت ، سالمندی ، رزماری ، زنجبیل ، درد