سنجش میزان رضامندی مددجویان از خدمات توان بخشی جمعیت هلال احمر شهر تهران

هدف: این مطالعه، با هدف سنجش میزان رضامندی مددجویان از خدمات توانبخشی در مراکز توانبخشی سازمان هلال احمر شهر تهران انجام شده است. این تحقیق تلاش دارد سازمان را در دستیابی به نقاط قوت وضعف خود یاری داده و به ارتقاء کیفیت و کارایی خدمات توانبخشی کمک کند. روش بررسی: این مطالعه به روش توصیفی و پیمایشی انجام شده است. جمع آوری اطلاعات با استفاده از پرسشنامه محقق ساخته صورت گرفته و پایایی آن ۸۲/۰ محاسبه شده است. تعداد ۱۹۰ نفر از مددجویان مراکز توانبخشی جمعیت هلال احمر شهر تهران با استفاده از سیستم طبقه بندی و خوشه ای انتخاب شده و در این مطالعه شرکت کردند. داده های حاصل با استفاده از آزمونهای آماری خی دو، تی مستقل و آنالیز واریانس مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته ها: میزان مشارکت در فرایند درمان P=۰/۰۲۱)، کارایی وسیله توانبخشی (P=۰/۰۰۲)، کیفیت خدمات توانبخشی (P<۰/۰۰۱) و رفتار و برخورد پرسنل (P<۰/۰۰۱) همگی با رضامندی مددجو ارتباطی معنادار داشت. نتیجه گیری: نتایج این تحقیق مبین این نکته است که خدمات توانبخشی، تحت تاثیر عوامل مختلف منجر به کاهش رضامندی مددجویان شده است. رضامندی را می توان تابعی از میزان مشارکت مددجو در فرایند درمان، میزان کارایی و کیفیت خدمات و نوع رفتار وبرخورد پرسنل (پزشکان، تکنسین ها و...) تلقی کرد. لذا با برگزاری دوره های آموزشی کوتاه مدت برای پرسنل، تجهیز مراکز به امکانات مناسب توانبخشی و آگاه سازی و فراهم کردن امکان مشارکت مددجو درفرایند درمان می توان انتظارات مددجویان و خانواده های آنان را برآورده ساخته و رضامندی آنها را افزایش داد.

کلیدواژه ها:

Rehabilitation services ، Client ، Satisfaction ، Service quality ، Red cresscent ، Participation ، خدمات توانبخشی ، مددجو ، رضامندی ، کیفیت خدمت ، هلال احمر ، مشارکت