اثربخشی آموزش مبتنی بر برنامه ریزی درسی چندبعدی بر مهارت های اجتماعی و رفتارهای حین بازی کودکان پیش دبستانی شهر بهشهر

پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی آموزش مبتنی بر برنامه ریزی درسی چندبعدی بر مهارت های اجتماعی و رفتارهای حین بازی کودکان پیش دبستانی شهر بهشهر انجام شد. روش پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون- پس آزمون با گروه کنترل بود. ۳۰ دانش آموز (۱۴ دختر و ۱۶ پسر) از دانش آموزان پیش دبستانی مهد کودک رنگین کمان شهر بهشهر در سال تحصیلی ۱۳۹۸ به روش در دسترس به عنوان نمونه انتخاب شدند و به صورت گمارش تصادفی در دو گروه گواه و آزمایش (هرکدام ۱۵ نفر) قرار گرفتند. ابزارهای مورد استفاده، پرسش نامه مهارت های اجتماعی گرشام و الیوت (۱۹۹۹) و رفتار کودکان پیش دبستانی در بازی کوپلن و رابین (۱۹۹۸) بود. گروه آزمایش برنامه درسی چندبعدی را (بر اساس بسته یادگیری زمین ما و آنچه در آن است با تاکید بر پروژه سنگ و کوه و پروژه خاک) طی ۱۶ جلسه ۲ بار در هفته به مدت ۲ ماه دریافت کردند. برای تحلیل داده ها از روش تحلیل کوواریانس تک متغیری و چند متغیری استفاده شد. نتایج نشان داد آموزش مبتنی بر برنامه ریزی درسی چندبعدی در مهارت های اجتماعی و رفتارهای حین بازی کودکان پیش دبستانی تاثیر دارد. همچنین نتایج نشان داد آموزش مبتنی بر برنامه ریزی چندبعدی باعث ۵/۸۹% تغییر در نمره های مهارت های اجتماعی و ۲/۸۰% تغییر نمره های رفتارهای حین بازی کودکان پیش دبستانی گردیده است. پیشنهاد می شود با توجه به اثربخشی برنامه ریزی درسی چندبعدی بر مهارت های اجتماعی و رفتارهای حین بازی کودکان، بستری مناسب برای دسترسی آموزش همگانی آن در مراکز آموزشی پیش دبستانی ایجاد شود.

کلیدواژه ها:

برنامه ریزی درسی چندبعدی ، مهارت های اجتماعی ، رفتارهای حین بازی