مروری بر مطالعات انجام شده بر روی حذف آلاینده ی بیس فنو ل A از محیط های آبی با پلاسمایسرد از نوع تخلیه ی سد دی الکتریک) DBD
سال انتشار: 1401
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 159
نسخه کامل این مقاله ارائه نشده است و در دسترس نمی باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
CSUMSMED08_081
تاریخ نمایه سازی: 22 آذر 1402
چکیده مقاله:
سابقه و هدف: بیس فنول A ، از پرکاربردترین مواد صنعتی در جهان است و جز آلاینده های مختل کننده ی غدد درون ریزمی باشد. از اثرات سو آن اختلال در سیستم تولید مثل، رشد جنین و سرطان زایی و... را می توان نام برد. از آنجا که این مادهجز آلاینده های مقاوم به تجزیه است و قابل حذف با روش های معمول تصفیه نمی باشد، بایستی از روش های تصفیه پیشرفتهکمک گرفته شود.مواد و روشها: در این مطالعه، از پایگاه های Scopus ، Science Direct ، Google Scholar استفاده شد. جستجو باکلید واژه های Dielectric barrier discharge و Bisphenol A انجام شد. در هر پایگاه به ترتیب ۱۰۱۵ ، ۷۹۲ و ۴۱۲۰مقاله یافت شد که ۱۵ مورد آن مرتبط با موضوع و ۹ مقاله مرتبط با هدف مطالعه ی حاضر بودند.یافته ها: در بین مطالعات با این موضوع، هم افزایی با نانوذرات ۳WO ، ZnO ، آهن صفرظرفیتی تثبیت شده بر روی پلی اتیلنگلیکول، پیش جذب با کربن فعال، و حذف با DBD تنها، بررسی شدند. نتایج نشان دادند، به کارگیری نانوذرات یا پیش جاذبها، pH اسیدی، گاز حامل، ولتاژ و زمان ماند بالاتر، اثر افزایشی در راندمان حذف دارند و با افزایش غلظت آلاینده، کاهشراندمان مشاهده شد. افزایش ولتاژ از ۱۶ تا ۲۷ کیلو ولت، تاثیر چنداتی در راندمان حذف نداشت.نتیجه گیری: عوامل موثر در حذف با روش DBD ؛ غلظت بیس فنول A ، pH محلول، زمان ماند، مقدار نانوذره، افزودن و نوعگاز حامل، انجام پیش جذب و فرکانس می باشند. بیشترین بازده حذف مربوط به سیستم nZnO / DBD بود که ۱۰۰ % حذفبیس فنول A بعد از ۲۰ دقیقه و در حضور گاز حامل ۲O ، حاصل شد. کاربرد نانوذرات فتوکاتالیست به همراه سیستم پلاسمایسرد، تاثیر هم افزایی بالایی در حذف بیس فنول A از محیط های آبی را دارد . به نظر می رسد روش پلاسمای سرد پتانسیلبالایی در حذف سایر آلاینده های مقام به تجزیه را داشته باشد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
مژده گودرزی
عضو کمیته تحقیقات دانشجویی و فناوری دانشکده بهداشت دامغان، دانشگاه علوم پزشکی سمنان، سمنان، ایران