بررسی میزان اضطراب کرونا و عوامل موثر بر آن در دانشجویان دانشکده بهداشت دامغان درسال ۱۴۰۱

سابقه و هدف: شیوع بیماری کرونا علاوه بر آمارهای تلخی که از مرگ و میر افراد در سرتاسر جهان به جا گذاشت، اثراتمخربی بر روی روان افراد نیز داشت که در این میان، اضطراب یکی از شاخص ترین آنها بود. هدف از این پژوهش، بررسیاضطراب ناشی از بیماری کرونا و عوامل موثر برآن در دانشجویان دانشکده بهداشت دامغان است .مواد و روشها: این مطالعه به صورت مقطعی برروی ۱۱۰ دانشجو در دانشکده بهداشت به روش نمونه گیری طبقه بندی اجراشد. در این پژوهش از پرسشنامه استاندارد مقیاس اضطراب بیماری کرونا) CDAS ( استفاده شد. متغیرهای بررسی شده دراینمطالعه متغیرهای سن، جنسیت، ترم و مقطع تحصیلی، وضعیت تاهل، وضعیت بومی بودن بود. در نهایت نتایج توسط نرم افزارspss آنالیز شد.یافتهها: ۳۲.۷ درصد دانشجویان مورد بررسی در رشته بهداشت عمومی، ۱۸.۲ درصد بهداشت حرفه ای و ۴۹.۱ درصد بهداشتمحیط در حال تحصیل بودند. % ۸۰ افراد مورد پژوهش خانم، ۲۷.۳ درصد از افراد بومی و ۸۶.۴ درصد در مقطع کارشناسی بودند.میزان اضطراب ناشی از کرونا در ۹۸ نفر از دانشجویان) ۸۹.۱ درصد( در سطح خفیف، ۱۱ نفر ) ۱۰ درصد( در سطح متوسط و تنهایک نفر) ۰.۹ درصد( در سطح شدید ارزیابی شد. از بین متغیرهای بررسی شده تنها رشته تحصیلی افراد از عوامل تاثیر گذار برروی اضطراب ناشی از کرونا بود و میانگین نمره علائم جسمانی مرتبط با اضطراب کرونا دردانشجویان رشته بهداشت عمومیبیشتر از سایر گروه ها بود) p_value=۰.۰۳۸ .)نتیجه گیری: با توجه به ماهیت بیماری کرونا که یک بیماری واگیر است و هرچند سال یکبار شاهد شیوع بیماری های واگیرمی باشیم. برای مقابله با اضطراب ناشی از این بیماری ها، راهکارهایی همچون افزایش سواد سلامت در کنار آن تغذیه سالم،خواب و استراحت کافی و انجام ورزش های کششی مانند یوگا به دانشجویان رشته های بهداشت به عنوان پیشگامان کنترل وپیشگیری از بیماری واگیر در آینده توصیه و آموزش داده شود.

کلیدواژه ها:

اضطراب کرونا ، کرونا ، دانشجویا ن