رابطه بین باورهای غیرمنطقی با نگرش به خودکشی در زنان سرپرست خانوار شهر گنبدکاووس

هدف: پژوهش حاضر با هدف رابطه بین باورهای غیرمنطقی با نگرش به خودکشی در زنان سرپرست خانوار شهر گنبدکاووس انجام شد. روش شناسی پژوهش : روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری این پژوهش کلیه زنان سرپرست خانوار شهر بهزیستی گنبدکاووس که تعداد آنها ۳۰۰ نفر بودکه از طریق جدول مورگان و به روش نمونه گیری خوشه ای تعداد ۱۶۸ نفر به عنوان حجم نمونه انتخاب شدند و به پرسشنامه های نگرش خودکشی آرنوتوواسکا (۲۰۱۰) و باورهای غیر منطقی جونز (۱۹۹۲) پاسخ دادند. داده ها بوسیله رگرسیون تجزیه وتحلیل گردید. یافته ها: نتایج تجزیه و تحلیل داده ها نشان داد که مولفه های درماندگی در برابر تغییر، توقع تایید دیگران و بی مسئولیتی هیجانی در در پیش بینی نگرش به خودکشی نقش معنادار دارد ولی اجتناب از مشکل در پیش بینی نگرش به خودکشی نقش معنادار ندارد. نتیجه گیری: با توجه به یافته های پژوهش می توان گفت مسولین می توانند با کاهش باورهای غیرمنطقی در زنان سرپرست خانوار می توان به افزایش سطح سلامت آنان و نیز کاهش نگرش و افکار مربوط به خودکشی اقدام نمود.

کلیدواژه ها:

باورهای غیرمنطقی ، نگرش به خودکشی ، گنبدکاووس ، زنان سرپرست خانوار