بذر گواهی شده نخود؛ چالش ها و چشم اندازها

حبوبات که دومین گروه مهم محصولات زراعی پس از غلات به شمار می روند، یکی از منابع مهم پروتئینی در بسیاری از کشورهای درحال توسعه و توسعه یافته محسوب می شوند. یکی از ابعاد ایجادکننده مزیت مضاعف برای حبوبات دیم، هزینه تولید کم آن در مقایسه با بسیاری از محصولات دیگر است که این گروه محصولی را جزو محصولات حایز اهمیت در کشاورزی کم نهاده قرار داده است. در سال زراعی ۹۴-۱۳۹۳، حدود ۷۱۲ هزار هکتار معادل ۶/۲۶ درصد سطح برداشت محصولات زراعی کشور مربوط به حبوبات بوده است که از این مقدار، نخود زراعی با سطح برداشت ۴۶۳ هزار هکتار، بیشترین سطح برداشت حبوبات را به خود اختصاص داده است. کشت سالانه ۴۵۱ هزار هکتار نخود دیم به حدود ۴۵۰۰۰ تن بذر گواهی شده نیاز دارد که بر اساس استاندارد ملی گواهی بذر نخود باید ضمن برخورداری از قوه نامیه و خلوص فیزیکی و ژنتیکی استاندارد، میزان آلودگی آن به بیماری برق زدگی نخود در مزرعه و آزمایشگاه به ترتیب حداکثر ۲ و ۱ درصد باشد. این در حالی است که میزان بذر گواهی شده نخود در سال ۱۳۹۵ حدود ۱۳۸/۸ تن بوده است. به بیان دیگر کشور در سال ۱۳۹۵ در شرایطی قرار داشته که ضریب نفوذ بذر گواهی شده نخود در آن حدود ۰/۳ درصد بوده است. بنابراین در شرایط حاضر علیرغم تلاش های موسسه تحقیقات ثبت و گواهی بذر و نهال جهت حفظ و ارتقای خلوص فیزیکی، قوه نامیه و خلوص ژنتیکی بذر گواهی شده نخود، کنترل و گواهی بذر این محصول هم از نظر کمی (پایین بودن ضریب نفوذ بذر گواهی شده) و هم از نظر کیفی (پالایش هسته اولیه) با چالش های جدی مواجه است.

کلیدواژه ها:

نخود ، بذر ، چالش