معناشناسی واژه «مخضود» در قرآن

سال انتشار: 1402
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 489

فایل این مقاله در 20 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

JR_AAQ-1-2_010

تاریخ نمایه سازی: 4 آذر 1402

چکیده مقاله:

«معناشناسی» یکی از شاخه های زبان شناسی است که به مطالعه معنا با بررسی مواردی چون جنبه آوایی کلمه، ساختار صرفی، کارکرد نحوی هر واژه در جمله و معانی مفرد کلمه یا همان معنای قاموسی آن می‎ پردازد. یکی از راه های درک و فهم معارف قرآنی، شناخت معنای واژگان آن به شکل دقیق است. «مخضود» از واژگانی است که در قرآن کریم تنها یک بار در سوره واقعه و در کنار کلمه «سدر» آمده است. مفسران برای این واژه معانی متعددی آورده اند از جمله زدودن خار، بدون خار، نرم و سر فرودآورده و پرمیوه و بی آزار. بسیاری از لغویان نیز همین معانی را برای ریشه «مخضود» ذکر کردهند  و البته معانی دیگری را هم بر آن افزوده اند. حال این مسئله مطرح است که واژه «مخضود» در قرآن بر چه معنایی دلالت دارد؟ لذا نوشتار حاضر با هدف پاسخ به این سوال به شیوه توصیفی، تحلیلی واژه مخضود را در سطح آوایی، صرفی، نحوی و نیز لغت نامه ها مورد بررسی قرار داده است. همچنین دیدگاه های مفسران را در مورد این کلمه بررسی نموده است. دستاوردهای این پژوهش نشان می دهد که واژه مخضود مشترک لفظی است که رابطه مجازی و علاقه مشابهت میان معانی مختلف آن وجود دارد.

نویسندگان

حمیده مروتی شریف آباد

دانش آموخته دکتری زبان و ادبیات عرب دانشگاه یزد؛ طلبه سطح سه رشته کلام اسلامی جامعه الزهراء و مدرس حوزه و دانشگاه

سید محمد ایلیا اسعدی فیروزآبادی

طلبه مدرسه علمیه حقانی قم

مراجع و منابع این مقاله:

لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :
  • قرآن کریمآلوسی، محمود بن عبدالله(۱۴۱۵)، روح المعانی فی تفسیر القرآن ...
  • ابن سیده، علی بن اسماعیل(۱۴۲۱)، المحکم و المحیط الاعظم، تصحیح ...
  • ________________(بی تا)، المخصص، بیروت: دار الکتب العلمیه ...
  • ابن عاشور، محمدطاهر(۱۴۲۰)، تفسیر التحریر و التنویر المعروف بتفسیر ابن ...
  • ابن فارس بن زکریا، ابی الحسین احمد(۱۴۲۹)، معجم مقاییس اللغه، ...
  • ابن منظور(۱۴۰۸)، لسان العرب، بیروت: دار احیاء التراث العربی ...
  • ابوالفتوح رازی، حسین بن علی(۱۴۰۸)، روض الجنان و روح الجنان ...
  • ازهری، محمد بن احمد(۱۴۲۱ق)، تهذیب اللغه، بیروت: دار احیاء التراث ...
  • بروجردی، سید محمد ابراهیم(۱۳۶۶ )، تفسیر جامع، تهران: انتشارات صدر ...
  • بستانی، فواد افرام(۱۳۷۵)، فرهنگ ابجدی، تهران: اسلامی ...
  • ثعلبی نیشابوری، ابو اسحاق احمد بن ابراهیم(۱۴۲۲)، الکشف و البیان ...
  • جرجانی ابو المحاسن حسین بن حسن(۱۳۷۷)، جلاء الاذهان و جلاء ...
  • جوهری، اسماعیل بن حماد(۱۳۷۶)، الصحاح، تحقیق احمد عبد الغفور عطار، ...
  • حبیبی، علی(۱۳۸۸)، آموزش تجوید قرآن کریم، قم: نشر مصطفی ...
  • حسینی شاه عبدالعظیمی، حسین بن احمد(۱۳۶۳)، تفسیر اثنا عشری، تهران: ...
  • حمیری، نشوان بن سعید(۱۴۲۰)، شمس العلوم، تصحیح مطهر بن علی ...
  • الراغب الاصفهانی(۱۴۲۳)، مفردات الفاظ القرآن الکریم، تحقیق صفوان عدنان داوودی، ...
  • ر.پالمر، فرانک(۱۳۶۶)، نگاهی تازه به معنی شناسی، ترجمه کوروش صفوی، ...
  • زبیدی، محمد بن محمد مرتضی(۱۴۱۴)، تاج العروس، تحقیق علی شیری، ...
  • ________________(۱۴۰۷)، الکشاف عن حقائق غوامض التنزیل، بیروت: دار الکتاب العربی ...
  • شبر، سید عبد الله(۱۴۱۲)، تفسیر القرآن الکریم( شبر)، بیروت: دار ...
  • شریف لاهیجی، محمد بن علی(۱۳۷۳ )، تفسیر شریف لاهیجی، تهران: ...
  • صاحب، اسماعیل بن عباد(۱۴۱۴)، المحیط فی اللغه، تصحیح محمدحسن آل ...
  • طبرسی، فضل بن حسن(۱۳۷۷)، تفسیر جوامع الجامع، تهران،: انتشارات دانشگاه ...
  • طریحی، فخر الدین بن محمد(۱۳۷۵)، مجمع البحرین، تصحیح حسینی اشکوری، ...
  • طیب، سید عبد الحسین(۱۳۷۸)، اطیب البیان فی تفسیر القرآن، تهران: ...
  • عاملی، ابراهیم(۱۳۶۰ )، تفسیر عاملی، تهران: انتشارات صدوق.فیض کاشانی، ملا ...
  • قمی مشهدی، محمد بن محمدرضا(۱۳۶۸)، تفسیر کنز الدقائق و بحر ...
  • کاشانی، ملا فتح الله(۱۳۳۶)، تفسیر منهج الصادقین فی الزام المخالفین، ...
  • ____________(۱۴۲۳)، زبده التفاسیر، قم: بنیاد معارف اسلامی ...
  • مدنی، علی خان بن احمد(۱۳۸۴)، الطراز الاول، مشهد مقدس: موسسه ...
  • نمایش کامل مراجع