بهینه یابی استخراج پکتین از ضایعات سیب درختی به روش سطح-پاسخ

پکتین هتروپلی ساکارید و جزء ساختاری مهم دیواره سلولی گیاهان است که به طور گسترده­ای به عنوان عامل ژل دهنده و پایدار کننده در صنایع غذایی استفاده می­شود. این پژوهش با هدف بهینه­یابی و ارزیابی کمی و کیفی استخراج پکتین از تفاله سیب درختی به روش هیدرولیز اسیدی در دمای بالا به عنوان روش سنتی از عمده­ترین ضایعات صنایع تبدیلی کشور انجام گرفت. راندمان استخراج در دامنه pH ۵/۱ تا ۲، زمان ۶۰ تا ۹۰ دقیقه و دمای ۷۵ تا ۹۰ درجه سانتیگراد با استفاده از روش سطح-پاسخ  (RSM)و طرح مربع مرکزی بهینه­یابی شد. همچنین درجه استریفیکاسیون، مقدار اسید گالاکتورونیک، وزن معادل، محتوای متوکسیل، فعالیت و پایداری امولسیفایری و ظرفیت نگهداری آب و روغن پکتین تفاله سیب در شرایط بهینه تعیین گردید. نتایج نشان داد که در روش سنتی استخراج درpH ۵/۱، دمای ۹۰ درجه سانتیگراد و زمان ۹۰ دقیقه حداکثر بازده استخراج (۸۳/۸ %) مشاهده گردید. تحت شرایط بهینه استخراج (۹۰ دقیقه، دمای ۹۰ درجه سانتیگراد و pH ۵/۱)، پکتین با درجه استریفیکاسیون ۵۴% و اسید گالاکتورونیک ۶۸ mg/g حاصل گردید. وزن معادل، محتوای متوکسیل، فعالیت امولسیفایری و ظرفیت نگهداری آب پکتین تفاله سیب استحصالی نیز به ترتیب ۹۱۶، ۹/۸%، ۸/۵۵%، ۴ بدست آمد. نتایج نشان داد با تغییر شرایط استخراج می­توان به پکتین با ویژگی­های متفاوت فیزیکوشیمیایی دست یافت. همچنین، پکتین حاصل به روش سنتی از فعالیت امولسیفایری و پایدارکنندگی بسیار خوبی برخوردار است که می­تواند در فرمولاسیون انواع محصولات امولسیونی مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

gel ، pectin ، apple pomace ، traditional extraction method. ، ژل ، پکتین ، تفاله سیب درختی ، روش سنتی استخراج.