تعالی و همبستگی در پرتو تعامل علمی حوزههای علمیه جهان اسلام

برای رشد و بالندگی حوزههای علمیه، و رسیدن آنها به جایگاه اصلی خود، که همانا گسترش شعاع فکری ناب اسلامی است، که رسالتی که هماره بر دوش آنها قرار دارد، راهی جز پیوند علمی و فکری بر اساس ساز و کارهای دقیق، وجود ندارد. راهی که اگر پیموده نشود، راه هرگونه پیشرفت و اوجگیری فکری و دامن گستری در ساحت بس بزرگ جهان اسلام، بر روی حوزههای شیعی بسته میشود. حوزههای شیعی که در بعد فکری و اندیشه ورزی و دانشهای گوناگون چون: ادبیات، کلام، فلسفه، عرفان، فقه، اصول و تاریخ و شکوفا شدن استعدادها و تربیت عالمان بزرگ در دامان خود، خوش درخشیدهاند و در تمامی قلههای دانش رایت خود را افراشتهاند، نه در کنارهگیری از عالمان، صاحب نظران، فرهیختگان، متکلمان، فقیهان و... دیگر مذاهب و گروهها و فرقهها، که در همفکری و حضور عالمانه در میدانهای گوناگون تجربه اندوزی با آنها به این اوجها دست یافتهاند. پس امروزه، بیش از هر زمان و دوره و برههای به این تعامل نیاز است که مرجعیت مکتب اهل بیت در این عرصههای سالم و زلال، نمود و جلوهگر خواهد شد و جایگاه واقعی خود را باز خواهد یافت.

کلیدواژه ها:

تعامل علمی ، حوزههای شیعه ، حوزههای مذاهب اسلامی ، همبستگی