نقد و بررسی موضع علمادر برابر تبعید و شهادت مدرس

از مقولههای مورد بحث در این مقال، جایگاه مدرس در حوزهها و نزد علمای بزرگ ایران و نجف است و سخن از هوش و آگاهیهای بالای سیاسی اوست و قوه شگفت انگیزی که در شناخت چهره و دسیسههای هزارتوی دشمن داشت. مدرس، رضاخان را خوب شناخته بود و بهنگام از چهره او نقاب گرفت، آن هم در روزگاری که بسیاری در تارهای تظاهر او به دینداری و میهن دوستی و دشمن ستیزی گرفتار آمده بودند. از این روی، مبارزه با او را برای حفظ عزت، استقلال و کرامت و عزت مردمان و کشور، از پایگاه شرعی و قانونی که داشت، شجاعانه، مدبرانه و خردمندانه، پیگیری کرد و دستان پنهان استعمار را در روی کار آوردن رضاخان و ماموریتهایی که به او واگذار کرده بود، آشکار ساخت و در گاه جنگ دوم جهانی و مورد تاخت و تاز قرار گرفتن ایران از سوی قدرتهای بزرگ، در راه استقلال کشور و کوتاه کردن دست بیگانگان، گامهای اثرگذار، بزرگ و ماندگاری برداشت و آنی از دفاع از حق ملت، کوتاه نیامد، تا آن که چنان عرصه را بر انگلیس و نوکر آن، رضاخان، تنگ کرد که نتوانستند او را برتابند و پس از سالها تبعید و آزار و اذیت و شکنجههای قرون وسطایی، طومار زندگیاش را در هم پیچیدند. آن چه در این مقال مورد توجه قرار گرفته و دردمندانه از آن یاد شده، سکوت علما در برابر این فاجعه بزرگ است، زخمی که هیچ گاه التیام نخواهد یافت.

کلیدواژه ها:

مدرس ، رضاخان ، انگلستان ، تبعید ، شهادت ، موضع علما