رویکرد کانتر هژمونیک چین در خلیج فارس(مطالعه موردی؛ ایران و عربستان بین سال های ۲۰۲۲-۲۰۱۵)

سال انتشار: 1402
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 350

فایل این مقاله در 23 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

JR_ASR-2-4_005

تاریخ نمایه سازی: 30 آبان 1402

چکیده مقاله:

چین به عنوان یکی از کشورهای قدرتمند، همکاری جدی با کشورهای درحال توسعه در قالب «مشارکت» دارد. پکن تلاش دارد تا روابط اقتصادی خود را در منطقه خلیج فارس با طرح انواع مشارکت و همکاری به پیش ببرد که در این میان ایران و عربستان سعودی از جایگاه خاصی برخوردار هستند. سوالی که مطرح است اینکه؛ مشارکت چین با ایران و عربستان با چه اهدافی صورت می گیرد؟ فرضیه این است که مشارکت چین با ایران بیشتر بر مبنای رویکرد کانتر هژمونیک و با هدف کاستن از قدرت ایالات متحده و با عربستان سعودی، جهت تامین انرژی و راهیابی چین به تجارت دریایی در خلیج فارس و قاره آفریقا است که نقد جدی به یک جانبه گرایی آمریکا است. یافته های مقاله حاضر نشان می دهند که چین با گزینش کشوری مانند عربستان، به دنبال ترغیب آن به سمت خود و دور کردن آنان از ایالات متحده امریکا است که توانسته عربستان سعودی را به اتخاذ تصمیمات نسبتا مستقل از ایالات متحده امریکا سوق دهد. ایران که از دیرباز سیاست های ضدامریکایی در منطقه خلیج فارس داشته است، اشتراکات ضدهژمون با همراهی چین در زمینه سیاسی و ایدئولوژیکی علیه آمریکا دارد و تبادلات تجاری بسیار کمتری نسبت به عربستان در ارتباط با چین را داراست. رویکرد ناظر در این پژوهش مبتنی بر رویکرد توصیفی- تحلیلی است و جمع آوری داده ها کتابخانه ای اعم از مکتوب و الکترونیک می باشد و از چارچوب نظری «کانتر هژمونی» بهره برده ایم.

نویسندگان

هادی ترکی

دکترای روابط بین الملل دانشگاه خوارزمی

مراجع و منابع این مقاله:

لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :
  • جهانگیری، سعید، ساعی، احمد. (۱۳۹۸). واکاوی رویکرد دستیابی چین به ...
  • دهقانی فیروزآبادی، سیدجلال. (۱۳۹۲). سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران، تهران: ...
  • رکابیان، رشید، عله پور، مهرداد و قربانی، وحید. (۱۴۰۰). بررسی ...
  • حافظ نیا، محمدرضا. (۱۳۹۱). مقدمه ای بر روش تحقیق در ...
  • طاهری، ابوالقاسم. (۱۳۸۹). روش تحقیق در علوم سیاسی، تهران: قومس ...
  • بی نا، (۱۴۰۱). چین و عربستان ۳۴ قرارداد سرمایه گذاری ...
  • Burawoy, M. (۲۰۰۵). ۲۰۰۴ American Sociological Association Presidential address: For ...
  • Daniel W. Drezner. (۲۰۱۹). Counter-Hegemonic Strategies in the Global Economy. ...
  • Fulton, J. (۲۰۱۹). Friends with Benefits: China’s Partnership Diplomacy in ...
  • Garver, John. (۲۰۱۸). China and the Iran Nuclear Negotiations: Beijing’s ...
  • Green,Will and Roth, Taylore. (۲۰۲۱). China-Iran Relations: A Limited but ...
  • Guzansky, Yoel and Lavi, Galia. (۲۰۲۰). Saudi Arabia-China Relations: A ...
  • Ikenberry, G. John & Daniel H. Nexon. (۲۰۱۹). Hegemony Studies ...
  • Jacopo, Scita. (۲۰۲۲) China-Iran Relations Through the Prism of Sanctions, ...
  • Keim, Wiebke. (۲۰۱۶). Counter hegemonic currents and internationalization of sociology. ...
  • Layne, C. (۲۰۰۶).The unipolar illusion revisited: the coming end of ...
  • Li, Quan and Ye, min. (۲۰۱۹). China’s emerging partnership network: ...
  • Lin Yan and Liyu, Xu. (۲۰۱۶). ۲۰۳۰ yuanjing: weijie `shiyouyin’ ...
  • Loft, Philip, and Curtis, John, and Ward, Matthew. (۲۰۲۲). China ...
  • Sanam Vakil and Neil Quilliam. (۲۰۱۹). Getting to a New ...
  • Walt, S.M. (۲۰۰۹). Alliances in a unipolar world. World Politics, ...
  • Xinyu, Mei. (۲۰۱۶). Shate `yuanjing ۲۰۳۰’ de xiongxin yu zhangai ...
  • Yu, Hong. (۲۰۱۷). Motivation behind China’s One Belt, One Road ...
  • نمایش کامل مراجع