بررسی دانش و نگرش مردان ایرانی در ارتباط با رفتار های پیشگیری کننده بیماری کووید۱۹؛ یک مطالعه کیفی

زمینه و هدف: بیماری کووید۱۹ بر زندگی و روابط فردی و اجتماعی مردم در کشورهای مختلف تاثیر زیادی داشته است. شناخت رفتارهای فردی و اجتماعی در میان جوامع در طراحی و اجرای مدل های پیشگیری بسیار موثر است. هدف از این مطالعه بررسی و شناسایی رفتارهای پیشگیرانه فردی و اجتماعی مرتبط با کووید-۱۹ در مردان ایرانی در سال ۱۴۰۱ بود. مواد و روش ها: این مطالعه با استفاده از مصاحبه بدون ساختار عمیق (in-depth unstructured interviews) در ۸ مرد ایرانی در سال ۱۴۰۱ انجام شد. شرکت کنندگان با استفاده از نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند. داده های کیفی با استفاده از تحلیل محتوای مستقیم مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته ها: در مجموع ۶۲۰ کد اولیه پس از تجزیه و تحلیل مصاحبه ها استخراج شد. پس از تجزیه و تحلیل کدهای جمع آوری شده، ۳ آیتم (item)، ۹ طبقه (category) و ۲۵ زیرطبقه (sub-category) به دست آمد. آیتم ها شامل احساسات درک شده نسبت به کووید۱۹، آگاهی نسبت به کووید۱۹ و موانع درک شده برای پیشگیری از کووید۱۹ بود. طبقه ها شامل احساسات منفی نسبت به کووید۱۹، عدم نگرانی نسبت به کووید۱۹، ماهیت بیماری کووید۱۹، بهبودی بیماری کووید۱۹، علائم بیماری کووید۱۹، راه های انتقال کووید۱۹، روش های تشخیصی کووید۱۹، موانع فردی برای پیشگیری از بیماری کووید۱۹ و موانع اجتماعی برای پیشگیری از کووید۱۹ بودند. نتیجه گیری: نتایج این مطالعه نشان داد که مردان ایرانی احساسات و نگرش های متفاوتی نسبت به بیماری کووید۱۹ دارند. همچنین برخی موانع جهت پیشگیری ازبیماری کووید۱۹ شناسایی و گزارش شدند. برخی موانع مربوط به رفتارهای اجتماعی و برخی دیگر مربوط به سیاست های مدیریتی و اصلاح زیرساخت ها بودند.

کلیدواژه ها:

کووید-۱۹ ، پیشگیری ، رفتار ، دانش ، نگرش