مدل های ریاضی: طرحی برای فلسفه ریاضی

هدف این مقاله تشویق به مطالعه مجدد فلسفه ریاضیات است:  موضوعی که   از حدود سال  ۱۹۳۱ به بعد غیرفعال شده است. این تاریخ نشان دهنده پایان یک دوره فعالیت  حول محور چیزی است که  به نظر   یک «بحران»  در مبانی ریاضیات بود.  این  بحران از پارادوکس هایی مانند پارادوکس راسل در مورد «مجموعه همه مجموعه ها که عضو خودشان نیستند» شروع شد  و بهشکل گیری  سه مکتب رقیب در فلسفه ریاضیات: منطق گرایی، صورت گرایی و شهودگرایی منجر شد.

کلیدواژه ها:

فلسفه ریاضی ، پارادکس راسل ، شهودگرایی ، صورت گرایی ، منطق گرایی