نقش کمک خارجی چین در خیزش اقتصادی این کشور در سال های ۲۰۰۰-۲۰۲۱

سال انتشار: 1402
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 312

فایل این مقاله در 32 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

JR_IPES-6-1_011

تاریخ نمایه سازی: 24 آبان 1402

چکیده مقاله:

کمک های خارجی از زمان تاسیس و ارائه، همواره بر مبنای اهداف مختلف به ویژه اهداف اقتصادی کشورهای ارائه کننده به کشورهای دریافت کننده، اهدا شده و این انگیزه ها، عموما در پس اهدافی همچون اهداف بشردوستانه، کمک به رشد و توسعه داخلی دریافت کنندگان دنبال شده است. کشورهای مختلف با اهداف اقتصادی متفاوت، به اهدای این کمک ها اقدام کرده اند که از برخی تحت عنوان کمک کنندگان سنتی و برخی دیگر تحت عنوان کمک کنندگان در حال ظهور یاد می شود که مهم ترین کشور گروه دوم چین است که با ارائه کمک های خود در سال های اخیر توجهات بسیاری را در سطوح مختلف دولتی، منطقه ای و بین المللی به کمک های خود جلب کرده است. درواقع کمک خارجی به عنوان ابزاری برای دستیابی کشورهای هر دو گروه اهداکنندگان به اهداف اقتصادی مد نظرشان در سطوح مختلف بوده که چین هم به عنوان یک اهداکننده در حال ظهور از این قضیه مستثنا نیست. پژوهش حاضر با استفاده از روش توصیفی و تبیینی به بررسی چگونگی تاثیر برنامه کمک خارجی چین در سال های ۲۰۰۰ تا ۲۰۲۱ بر خیزش اقتصادی بین المللی آن می پردازد. براساس یافته های پژوهش، دولت چین در سال های ۲۰۰۰ تا ۲۰۲۱ از طریق گسترش کمی کمک های خارجی و توسل به روش های نوین در این حوزه، تلاش کرده تا از برنامه کمک خارجی خود به عنوان ابزاری در راستای خیزش اقتصادی منطقه ای و بین المللی خود استفاده کند. پژوهش حاضر بر مبنای شاخص هایی دقیق، چگونگی بهره گیری چین از برنامه کمک خارجی برای گسترش قدرت خود در حوزه اقتصادی در عرصه های روابط دو و چندجانبه و نظم بین المللی را نشان داده است.

نویسندگان

سعید میرترابی

دانشیار روابط بین الملل، گروه روابط بین الملل، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران.

ارسلان قربانی شیخ نشین

استاد روابط بین الملل، گروه روابط بین الملل، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران.

علی منوری

دانشیار روابط بین الملل، گروه روابط بین الملل، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران.

امید خزایی

دانشجوی دکتری، گروه روابط بین الملل، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران.

مراجع و منابع این مقاله:

لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :
  • شریعتی نیا، محسن و توحیدی، زهرا (۱۳۹۲)، ایران و قدرت ...
  • میرترابی، سعید (۱۳۹۹)، چالش چین در برابر ایالات متحده؛ رقابت ...
  • Brautigam, D. & Xiaoyang, T. (۲۰۱۲), Economic Statecraft in China’s ...
  • Cohn, T. H. (۲۰۱۷), Global Political Economy. Translate by Adel ...
  • Davies, M., Edinger, H., Tay, N. & Naidu S. (۲۰۰۸), ...
  • Du, H, Mitkova, L. & Wang N. (۲۰۲۰), The Paths ...
  • Glosny, M. A. (۲۰۰۶), Meeting the Development Challenge in the ...
  • Ghosh, S. (۲۰۱۲), Foreign Banks in India: liabilities or Assets?. ...
  • Kim, S. (۲۰۲۱), Chinas Allocation of Foreign Aid to Southeast ...
  • Kilby, P. (۲۰۱۸), China and United State as aid donors. ...
  • Lang, B. (۲۰۱۹), China and Global Integrity-building: Challenges and Prospects ...
  • Liyun, L. (۲۰۰۵), Guoji Zhengzhixue Lilun shijiao xia de Duiwai ...
  • Mirtorabi, S. & Sari Aslani, M. (۲۰۲۰), China's Political Economy ...
  • Mirtorabi, S. (۲۰۲۰), China's Challenge to US; Competition over the ...
  • Mulakala, A. & Ji, H. (۲۰۲۱), Insights on China’s ۲۰۲۱ ...
  • Nowak, W. (۲۰۱۵), China’s Development Aid Strategies. Chinese Business Review, ...
  • Niquet, V. (۲۰۰۶), China and Central Asia. China perspectives ۲۰۰۶, ...
  • Öğütçü, M. & Ma, X. (۲۰۰۷), Geopolitics of Energy: China ...
  • State Council. (۲۰۲۱), Information Office of the People’s Republic of ...
  • Tylec, T. (۲۰۱۹), The Beijing Consensus− Chinese Development Model. Prace ...
  • نمایش کامل مراجع