بررسی همخوانی دیپلماسی شهری با سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران مطالعه موردی: خواهر شهرهای کلان شهر تهران

سیاست خارجی گواه بر یک رشته اعمال از پیش طرح­ریزی شده توسط تصمیم­گیران حکومتی است که معطوف به اهدافی معین در چهارچوب منافع ملی در محیط بین­المللی است. دیپلماسی شهری یکی از ابزارهای تقویت سیاست خارجی در عرصه بین­الملل به​شمار می­رود که می­تواند به​عنوان مکمل سیاست خارجی مورد استفاده قرار گیرد. این شکل از دیپلماسی، نشان دهنده بازیگری شهرها در مناسبات فراملی است. در این وضعیت قابلیت کلان­شهرهای جهان برای توسعه­ سیاست بیناشهری بین­المللی به​عنوان جایگزینی برای سیاست­های بینادولتی در قالب سیاست شهری با توجه به پتانسیل شهروندی مورد توجه قرار می­گیرد. یکی از راه­های تقویت دیپلماسی شهری، پیوندهای خواهر شهری است. این روابط بر پایه رابطه­ای دوستانه و هدفمند بر تبادل اطلاعات، تجربیات و توسعه مناسبات فرهنگی، اقتصادی، فنی و شهری میان یک شهر با شهری دیگر در خارج از مرزهای یک کشور استوار است. کلان­شهر تهران نیز همچون سایر شهرها در عرصه دیپلماسی شهری باید مکمل دیپلماسی رسمی حرکت کند. مقاله حاضر بر این فرضیه استوار است که افزایش شمار خواهرشهرهای تهران در پیوند با سیاست خارجی دولت­های مستقر در ج.ا. ایران همخوانی دارد یا خیر؟ داده­ها و اطلاعات مورد نیاز تحقیق به شیوه کتابخانه­ای گردآوری شده و روش​شناسی حاکم بر متن ماهیتی توصیفی-تحلیلی دارد. نتایج تحقیق نشان داد که تعداد خواهر شهرهای تهران از نظر کمی و کیفی به رویکرد سیاست خارجی دولت­های مستقر در دوره­های مختلف بستگی داشته است. درضمن دیپلماسی شهری مکمل دیپلماسی رسمی نبوده و بدون راهبرد مشخص در ارتباط با سیاست خارجی رسمی ملی دنبال شده است.

کلیدواژه ها:

سیاست خارجی ، دیپلماسی شهری ، خواهر شهری ، تهران ، ایران