ارزیابی گرد و غبار توتون پراکنده در هوای محیط کار و اثرات ریوی آن در میان کارگران در معرض

هدف از این مطالعه ارزیابی ارتباط بین تماس شغلی با گرد و غبار توتون و خطر ایجاد علایم بیماری ریوی و تغییر عملکردهای ریوی بوده است. طرح مورد مطالعه بصورت مورد شاهد است. در مطالعه حاضر تعداد ۱۰۰ نفر کارگر در معرض گرد و غبار توتون با ۹۵ نفر از گروه کنترل که با گرد و غبار توتون تماس نداشته اند مقایسه شدند.با استفاده از شیوه های بررسی فردی، میزان تماس با گرد و غبار کل و قابل استنشاق اندازه گیری شد. غلظت گرد و غبار به روش سنجش وزنی تعیین مقدار گردید. همچنین نمونه های گرد و غبار محیط به منظور شناسایی قارچها مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. برای مطالعه اثرات گرد و غبار توتون بر سلامت کارگران از پرسشنامه، آزمایشات اسپیرومتری و رادیوگرافی قفسه سینه استفاده شد. اندازه گیریها غلظت بالای گرد و غبار توتون را در هوای کارگاهها نشان داد. بطوریکه غلظت گرد و غبار کل در محدوده ۴.۲ تا ۲۴.۱ میلی گرم در متر مکعب از هوا و بخش قابل تنفس آن ۲.۵ تا ۹.۵ میلی گرم در متر مکعب از هوا بوده است. بعلاوه رشد گونه های قارچ شامل رایزوپوس و آسپرژیلوس در روی گرد وغبار توتون مشاهده شد. مقادیر میانگین ظرفیت های ریوی در میان کارگران در معرض گرد و غبار توتون در مقایسه با گروه کنترل بطور معنادار کاهش یافته است( ۰.۰۵ >P). در میان گروههای مختلف در معرض تفاوت معناداری در مقادیر عملکرد ریوی مشاهده نشد ( ۰.۰۵ >P). این مطالعه نشان می دهد که فراوانی علایم ناراحتی تنفسی در میان کارگران در معرض گرد و غبار توتون زیاد است، لیکن ارتباطی با میزان گرد و غبار در معرض ندارد ( ۰.۰۵ >P). بعلاوه علایم نارحتیهایی از قبیل سردرد، ضعف و سرگیجه در میان کارگران در معرض گرد و غبار توتون دیده شد. بطور خلاصه از آنجا که گروههای مورد مطالعه از نظر خصوصیات فردی مشابه هستند، اختلاف در عملکردهای ریوی را باید به گرد و غبار توتون نسبت داد. همچنین میزان کاهش در عملکردهای ریوی به میزان تماس با گرد و غبار بستگی ندارد. ( ۰.۰۵ >P)