بررسی عملکرد پرستاران در مورد چگونگی برقراری ارتباط و مراقبت از بیمار براساس موازین شرع

مقدمه: یکی از ارکان اقتدار و موفقیت هر نظام، ارائه خدمات بهداشتی ودرمانی در سطح مطلوب، در عین رعایت و التزام به ارزشهای الهی و حقوقی انسانی است حفظ حقوق بیماران و احترام به عقاید و محترم نگهداشتن ارزشهای آنها موجب بهبود وضعیت روحی و اجتماعی آنها و نتیجتا در بهبود وضعیت جسمی آنان تاثیر بسزایی دارد. چرا که سلامت جسم و روح و روان تنها درسایه سلامت دین و صحت اعتقادات و باورهای مردم حاصل می شود. انجام احکام شرعی نه تنها بعنوان واجب اجتناب ناپذیر دینی برای پرستار و بیمار محسوب می شود بلکه راهگشای سلامت و آسایش اغلب بیماران بوده و کم توجهی به آن احساس عدم امنیت را به دنبال دارد. مواد و روش کار: مطالعه حاضر بررسی مقطعی از نوع توصیفی است که عملکرد واحدهای مورد پژوهش را در مورد ارتباط با بیمار و مراقبت از بیمار برطبق موازین شرعی مورد بررسی قرار داده است. جامعه مورد پژوهش را کلیه پرستاران شاغل در مراکز آموزشی، درمانی امام خمینی(ره) تبریز (۱۴۴نفر) تشکیل می دهد. که با روش نمونه گیری بصرت غیراحتمالی (آسان) از تمامی بخش ها به استثنای اتاق عمل انتخاب شده اند. ابزار گردآوری داده ها چک لیست۲۹موردی مربوط به رفتار پرستاران براساس موازن شرعی(۱۳مورد در زمینه ارتباط با بیمار بر اساس موازین شرعی و ۲۶مورد در زمینه مراقبت از بیمار براساس موازین شرعی) بود که توسط یک مشاهده گر آموزش دیده و تکمیل می گردید. و برای تجزیه و تحلیل داده ها از نرم افزار spssاستفاده گردید. یافته ها و نتیجه گیری: یافته نشان می دهد که از نظر عملکرد در زمینه ارتباط با بیمار براساس موازین شرعی ۳/۵۵درصد پرستاران دارای عملکرد خوب و ۷/۴۴درصد آنان از عملکرد متوسطی برخوردار بودند درحالی که از نظر عملکرد در زمینه مراقبت از بیمار براساس موازین شرعی صد درصد افراد دارای عملکرد ضعیفی بودند. لذا نتایج این پژوهش نشان می دهد که شرایط لازم توسط مسولین امر باید فراهم شود تا عملکرد ارتباطی متوسط و عملکرد مراقبتی ضعیف پرستاران را با برنامه های مدون ارتقاء داده و مشکلات مربوط به موانع اجرای موازین شرعی را مرتفع سازند.