منطق حقوق مدرن و اصول فقه؛خاستگاه و کاربردهای متفاوت با مطالعه موردی در نظام حقوقی ایران
محل انتشار: فصلنامه تحقیقات حقوقی، دوره: 14، شماره: 55
سال انتشار: 1390
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 251
نسخه کامل این مقاله ارائه نشده است و در دسترس نمی باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_LAWRS-14-55_010
تاریخ نمایه سازی: 10 آبان 1402
چکیده مقاله:
وفاداری حقوق ایران به شریعت که با تصویب اصل چهارم قانون اساسی الزام حقوقی نیز یافته است از یک سو، کم کاری حقوق دانان ایران در تدوین اصول تفسیر حقوقی مستقل از اصول فقه اسلامی از سوی دیگر ،سبب بروز مغالطه یکسان نگاری اصول نهم این دو دانش هنجاری شده است آثار این این مقاله حذف متد استدلال قیاسی از اسلوب های استدلال حقوقی و مراجعه به منابع اسلامی با وجود امکان استنطاق قانون و حاکمیت آن است این مقاله بر آن است که حتی اگر به کارگیری قیاس در تفسیر ناروا باشد کاریست آن در حقوق لزوما نموجه نیست و به این ترتیب اجرای اصل ۱۶۷ قانون اساسی زمانیمجال می یابد که همه راه های تفسیری از جمله قیاس بسته باشد. حاصل این رویکرد حاکمیت هر چه بیشتر قاوا و کاهش اعمال سلیقه های مثبت فقهی به بهانه سکوت قاون است و نتیجه هرمنوتیکی آن اثبات استقلال منطق تفسیری حقوق از منطق تفسیری فقه است
کلیدواژه ها:
نویسندگان
حسین سیمایی صراف
استادیار دانشکده حقوق دانشگاه قم.