مقایسه ی تاثیر درمان شناختی رفتاری با رویکرد اسلامی و درمان شناختی رفتاری کلاسیک بر سلامت روانی همسران شهدا و جانبازان

پژوهش حاضر جهت بررسی اثربخشی درمان شناختی رفتاری مبتنی بر باورهای مذهبی در کاهش مشکلات روان شناختی همسران شهدا و جانبازان  طراحی شد. روش کار: در یک کارآزمایی بالینی دوسوکور طی سال های ۸۸-۱۳۸۷ در شهر زاهدان، ۶۰ نفر از همسران شهدا و جانبازان که در پرسش نامه ی سلامت عمومی نمره ی غیرطبیعی کسب کرده بودند و علایم اضطراب و افسردگی آنان نیز از طریق مصاحبه ی بالینی مورد تایید قرار گرفته بود،  به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و به طور تصادفی به سه گروه مساوی تقسیم شدند. گروه اول ۸ جلسه درمان شناختی رفتاری کلاسیک، گروه دوم ۸ جلسه درمان شناختی رفتاری با رویکرد اسلامی وگروه سوم هیچ مداخلهای دریافت نکردند.پرسش نامه های سلامت عمومی و نگرش های ناکارآمد در ابتدا و انتهای مداخله برای آزمودنی ها تکمیل شد. نمرات آزمون با روش آماری  ANCOVAتحلیل شدند. یافته ها: تفاوت میان نمرات ۳ گروه معنی دار بود (۰۱/۰>P). آزمون تعقیبی نشان داد که اگر چه هر دو گروه مورد درمان (شناختی رفتاری با رویکرد اسلامی و کلاسیک) نسبت به گروه شاهد بهبود معنی داری را نشان می دادند (۰۱/۰>P) اما بین دو گروه با مداخلات درمانی مختلف، تفاوت معنی داری مشاهده نشد (۰۵/۰درمان شناختی رفتاری مبتنی بر رویکرد اسلامی اثری مشابه درمان شناختی رفتاری کلاسیک دارد.

کلیدواژه ها:

جانبازان ، درمان شناختی رفتاری ، روان درمانی ، سلامت روانی ، شهدا ، مذهب