بررسی زوایای اهدای عضو بیماران مرگ مغزی (فقهی وحقوقی بامطالعه تطبیقی) و چالش ها
محل انتشار: اولین همایش بین المللی علوم سیاسی، حقوق و حوزه های دینی و مذهبی با رویکرد نگاهی به آینده
سال انتشار: 1402
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 211
فایل این مقاله در 11 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
PJLCONF01_092
تاریخ نمایه سازی: 3 آبان 1402
چکیده مقاله:
اهدای اعضای بدن شخصی که در کما و در حالت وضعیت مرگ مغزی به سر می برد باید با احترام به جسد فرد اهدا شونده همراه باشد. ازآنجایی که عملا استفاده از اعضای افراد فوت شده پس از مرگ ازنظر پزشکی امکان پذیر نیست درنتیجه استفاده از اعضای افراد مرگ مغزی در علم پزشکی اهمیت ویژه ای دارد. در حالت مرگ مغزی مغز ازکارافتاده و ارتباط بدن باروح پایان پذیرفته است اما سایر اعضای بدن سالم است و از طریق این افراد پزشکان می توانند جان دیگران را به وسیله اهدای عضو نجات دهند. در خصوص پیوند اعضای مرگ مغزی وجود وصیت بیمار نیاز است و اگر هم وصیتی صورت نپذیرفته با اجازه از بستگان او می توان این عمل را انجام داد. این امر باید محرز به مرگ مغزی مسلم بیمار توسط پزشکان و تائید آن باشد. در حقوق ایران در قانون مصوب درباره پیوند اعضای مرگ مغزی مصوب ۱۳۷۹ تائید قطعی مرگ مغزی و وجود وصیت و یا اجازه ولی میت را امری لازم برای اهدای اعضا دانسته است. اما نظر فقها با قانون در تضاد بوده و معتقدند اگر نجات جان انسانی منوط به اهدای عضو مرگ مغزی باشد حتی اگر اجازه ولی میت و یا وصیتی در کار نباشد این امر لازم نبوده بلکه اهدای عضو بدون این شرایط از تکالیف واجب هر مسلمانی می باشد. حال این تعارض و دوگانگی بین فقها و حقوق چگونه قابل حل می باشد و چالش های پیش رو چه می باشد؟ این سوالاتی است که در این مقاله در پی پاسخگویی به آن هستیم.
نویسندگان
زکیه مودب
گروه حقوق، واحد شهر کرد، دانشگاه آزاد اسلامی، شهر کرد، ایران
مریم نقدی دورباطی
گروه حقوق، واحد شهر کرد، دانشگاه آزاد اسلامی، شهر کرد، ایران