جایگاه عدالت شاهد و راه های احراز آن در دعاوی با تاکید بر جرح و تعدیل
محل انتشار: فصلنامه پژوهش های فقهی، دوره: 8، شماره: 1
سال انتشار: 1391
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 502
فایل این مقاله در 23 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_JORR-8-1_007
تاریخ نمایه سازی: 2 آبان 1402
چکیده مقاله:
"شهادت"، از جمله مهم ترین دلایلی است که قانونگذار برای اثبات دعوا برشمرده و از جایگاه ویژهای برخوردار است. شاهد مهم ترین رکن شهادت است. از آنجا که شهادت در موارد زیادی برای اثبات یا رد دعاوی استفاده می شود، لازم است شاهد دارای شرایطی باشد که یکی از اساسیترین شرایط شاهد عدالت اوست. "عدالت" عبارت است از: حالتی درونی و ملکهای که باعث خودداری فرد از ارتکاب. گناهان کبیره و عدم اصرار بر گناهان صغیره می شود. عدالت شاهد باید توسط دادگاه احراز شود و راه احراز آن از طریق علم قاضی است. در صورتیکه عدالت از آن راه احراز نشود، دو شاهد عادل باید او را تعدیل و یا موارد جرح وی را مطرح نمایند. اگر در این دو صورت، عدالت شاهد بر دادگاه محرز نشود، از طریق "استفاضه" و "شیاع" می توان به عدالت شهود پی برد. پس از طی این مراحل، قاضی با توجه به احراز یا عدم احراز عدالت در شهود، رای قطعی را صادر می کند.
نویسندگان
اسماء هلیسائی
کارشناس ارشد فقه و حقوق پردیس قم، دانشگاه تهران
سیداحمد میرحسینی
استادیار گروه فقه و حقوق پردیس قم، دانشگاه تهران
مجتبی الهیان
استادیار گروه فقه و حقوق پردیس قم، دانشگاه تهران