مقایسه اثر تمرینات پیلاتس و مکنزی بر سطح مقطع و قدرت عضلات مرکزی در بیماران مبتلا به کمردرد مزمن غیراختصاصی: یک کارآزمایی بالینی

سابقه و هدف: کمردرد مزمن غیراختصاصی با کاهش سطح مقطع عضله مولتی فیدوس کمری و قدرت عضله عرضی شکم مرتبط است که فرد را در معرض عود عارضه قرار می دهد. هدف مطالعه حاضر، مقایسه تاثیر دو روش پیلاتس و مکنزی بر سطح مقطع عضله مولتی فیدوس کمری و قدرت عضله عرضی شکم در این بیماران بود. مواد و روش ها: در این مطالعه کارآزمایی بالینی، ۴۷ بیمار خانم (با میانگین سنی ۷/۳۹ سال) مبتلا به کمردرد مزمن غیراختصاصی، به صورت تصادفی در سه گروه پیلاتس (۱۶ نفر)، مکنزی (۱۵ نفر) و کنترل (۱۶ نفر) قرار گرفتند. برای اندازه گیری سطح مقطع عضله مولتی فیدوس کمری و قدرت عضله عرضی شکم، به ترتیب از تصویربرداری اولتراسونوگرافی و آزمون پایین آوردن مستقیم زانوی خم شده در ابتدا، پس از ۶ هفته مداخله و بعد از یک ماه استفاده گردید. جهت بررسی تغییرات متغیرهای وابسته در طول زمان از آزمون تحلیل واریانس اندازه های مکرر در سطح معنی داری ۵ درصد به وسیله نرم افزار آماری SPSS نسخه ۲۱ استفاده شد. یافته ها: تمرینات پیلاتس در مقابل مکنزی می توانند باعث افزایش معنی دار سطح مقطع عضله مولتی فیدوس راست و چپ در سطح مهره پنجم کمری شوند (۰۰۱/۰ p<)، در حالی که تاثیر معنی داری بر روی سطح مقطع این عضله در سایر سگمان ها ندارد (۰۵/۰ p>). هم چنین، روش پیلاتس می تواند منجر به افزایش معنی دار قدرت عضله عرضی شکم گردد (۰۰۱/۰ p<)، در حالی که چنین اثری برای تمرینات مکنزی مشاهده نشد (۰۵/۰ p>). تغییرات در طی یک دوره پیگیری یک ماهه معنی دار نبود (۰۵/۰ p>). استنتاج: تمرینات پیلاتس می تواند منجر به افزایش سطح مقطع عضله مولتی فیدوس کمری و افزایش قدرت عضله عرضی شکم شود و این تغییرات پس از یک دوره پیگیری یک ماهه نیز ماندگار می باشند. شماره ثبت کارآزمایی بالینی : ۴N۲۰۱۴۰۶۱۶۹۴۴۰IRCT

کلیدواژه ها:

low back pain ، core muscles ، Pilates ، ultrasonography ، rehabilitation ، کمردرد ، عضلات مرکزی ، پیلاتس ، اولتراسونوگرافی ، توانبخشی ، مکنزی