مقایسه گفتمان سالمندان مبتلا به آلزایمر و سالمندان طبیعی فارسی زبان از منظر زبانی و کاربردشناختی

پژوهش حاضر به دنبال مقایسه گفتمان سالمندان فارسی زبان طبیعی و مبتلا به آلزایمر فارسی زبان (در مراحل آغازین و میانی ابتلا) در سطوح زبانی و کاربردشناختی بوده است. مطالعه حاضر پژوهشی ترکیبی بود. بخش کیفی مطالعه شامل بررسی پرونده پزشکی بیماران، فارسی سازی آزمون های بازگویی داستان کوتاه، ضرب المثل، داستان سازی تصویر و دزدی کلوچه بود. بخش کمی مطالعه نیز شامل اجرای آزمون های یادشده به روش شبه آزمایشی بود. برای این منظور، توانایی ۳۱ سالمند فارسی زبان مبتلا به بیماری آلزایمر در مراحل آغازین و میانی بیماری با ۳۱ سالمند فارسی زبان طبیعی از لحاظ سطوح زبانی و کاربردشناختی مقایسه شدند. همگی این افراد تک زبانه بوده و به شیوه ی نمونه گیری در دسترس انتخاب شده بودند. ابزار این پژوهش، شکل فارسی سازی شده آزمون های دزدی کلوچه، داستان سازی تصویر و ضرب المثل و نیز آزمون های بازگویی داستان کوتاه و گزینش اجباری بودند. داده ها با آمار توصیفی خلاصه شدند. همچنین پس از تایید طبیعی بودن توزیع داده ها توسط آزمون شاپیروویلک، با آزمون تحلیل واریانس اندازه گیری مکرر تحلیل شدند. نتایج نشان داد بین عملکرد سالمندان بیمار مبتلا به آلزایمر و سالمندان طبیعی در سطح زبانی (شامل خطاهای دستوری، ساختاری و معنایی) و کاربردشناختی (استنباط و توانایی تشخیص تکلیف) تفاوت معناداری وجود دارد، و سالمندان مبتلا به آلزایمر عملکرد ضعیفتری داشتند. همچنین یافته های این پژوهش نشان داد که مهارت های زبانی در مراحل آغازین و میانی بیماری کمتر از مهارت های ادراکی دچار اختلال می گردد. درباره پیامدهای این یافته ها بحث می شود.

کلیدواژه ها:

گفتمان ، سالمند ، آلزایمر ، سطح زبانی ، کاربردشناختی