بررسی ارتباط بیان ژن P۱۶ با سرطان پستان به دو روش هیستوشیمی و ایمونوهیستوشیمی

سابقه و هدف: بررسی بیان ژن P۱۶ که یک مهار کننده تومور است، از نظر بالینی و آسیب شناسی در سرطان پستان اهمیت دارد. هدف از این مطالعه، تعیین میزان بیان ژن P۱۶ با شاخص های بافتی و پاتولوژی با دو روش هیستوشیمی و ایمونوهیستوشیمی می باشد. مواد و روش ها: این مطالعه توصیفی تحلیلی بر روی تعداد ۱۰۰ نمونه سرطانی پستان که به بیمارستان امداد شهید بهشتی شهر سبزوار مراجعه کرده بودند، انجام شد. بعد از ثابت کردن نمونه ها در فرمالین، پاساژ بافتی، مقطع گیری و رنگ آمیزی انجام شد. تشخیص آسیب شناسی توسط دو پاتولوژیست انجام گرفت. داده ها با نرم افزار SPSS۱۶ با آزمون کای دو تجزیه و تحلیل شدند. یافته ها: از تعداد ۱۰۰ نمونه مورد مطالعه، تعداد ۸۲ نمونه بدخیمی (۸۲ درصد) با بیان بالای ژن  P۱۶همراه بود. ۱۸ مورد (۱۸ درصد) از نمونه های بدخیمی فاقد بیان ژن P۱۶ بود. در نمونه های غیرسرطانی (نمونه های سالم) بیان بالای ژنP۱۶  مشاهده نشد. بین بیان بالای ژن P۱۶ با گرید بالایی تومور ارتباط معنی داری وجود داشت (۰۰۱/۰< P) هم چنین بین مرحله ی (Stage) تومور و بیان ژن P۱۶ ارتباط معنی داری وجود داشت (۴۶/۰< P). استنتاج: در مطالعه حاضر، بیان ژن P۱۶ در بیمارانی که در گرید بالای بافتی قرار داشتند، بیش تر مشاهده شده است، بنابراین بیان بالای ژنP۱۶  را در نمونه های سرطانی می توان نشانه ای از پیش آگهی بد قلمداد نمود.

کلیدواژه ها:

breast cancer ، P۱۶ expression ، immunohistochemistry ، histochemistry ، سرطان پستان ، بیان ژن P۱۶ ، ایمونوهیستوشیمی ، هیستوشیمی