بررسی ایمونوهیستوشیمیایی مارکر فاسین در کارسینوم سلول سنگفرشی دهان

سابقه و هدف: سرطان سلول سنگفرشی هشتمین سرطان شایع در آقایان و پانزدهمین در خانم ها می باشد. عود موضعی و متاستاز به لنف نود های ناحیه ای، دو مورد از مهم ترین مشکلات این بیماران است. فاسین یک پروتئین ۵۵ کیلو دالتونی از خانواده پروتئین های باند شونده به اکتین می باشد که در سلول هایی با برامدگی غشایی بروز می یابد. هدف این مطالعه ارزیابی بروز مارکر فاسین در کارسینوم سلول سنگفرشی دهان(OSCC) می باشد. مواد و روش ها: این مطالعه توصیفی- مقطعی در سال ۹۶ با مشارکت ۶۰ بیمار مبتلا به OSCC که به بیمارستان شهید صدوقی یزد مراجعه کرده بودند، انجام شد. پس از تهیه مقاطع ۴ میکرومتری از بلوک های پارافینی، پروسه ایمونوهیستوشیمی با استفاده از مارکر فاسین انجام گرفت و یافته ها با استفاده از نرم افزار SPSS ۲۳ و تست های کای- اسکوار، من ویتنی و کروسکال والیس آنالیز شد. یافته ها: بر طبق نتایج مطالعه حاضر،اکثریت نمونه ها بروز ضعیف تا متوسط مارکر فاسین را نشان دادند و ارتباط معنی داری بین سن، جنس و درجه میکروسکوپی با بروز مارکر فاسین وجود داشت (۰۲۲/۰= P، ۰۰۹/۰= P، ۰۱۱/۰= P). علی رغم بروز بالای مارکر فاسین در نمونه های دارای عود ومتاستاز، ارتباط معنی داری در این زمینه یافت نشد (۵۲۵/۰= P، ۷۶۹/۰= P). استنتاج: بروز مارکر فاسین در کارسینوم سلول سنگفرشی احتمالا نشان دهنده  نقش این مارکر در افزایش حرکت و مهاجرت سلول های سرطانی و عود و متاستاز می باشد.

کلیدواژه ها:

fascin ، immunohistochemistry ، squamous cell carcinoma ، فاسین ، ایمونوهیستوشیمی ، کارسینوم سلول سنگفرشی