ارزیابی درمان زردشدگی کاغذهای تاریخی با استفاده از شستشو و عوامل کاهنده

کاغذ با هر درجه کیفی، در طول زمان زرد می­شود و اکسایش سلولز یکی از مهمترین دلایل شکست زنجیره است. اکسایش سلولز سبب تشکیل گروه­های جاذب نور و در نتیجه زردشدگی کاغذهای تاریخی می شود. شستشو با آب خالص می­تواند سبب خروج برخی محصولات تخریب رنگی از ساختار کاغذ و روشن­تر شدن رنگ کاغذ شود. همچنین سفیدگری با عوامل کاهنده­ می­تواند با احیاء کروموفورهای جاذب نور در کاغذ، سبب بی­رنگ شدن آنها و در نتیجه افزایش روشنایی و سفیدی کاغذ شود. در این تحقیق، تغییرات ایجاد شده در خصوصیات ظاهری و ساختاری کاغذ تاریخی پس از استفاده از شستشو با آب خالص و عوامل احیا کننده بوروهیدرید سدیم و دی­تیونیت سدیم ارزیابی شده است. این دو ماده کاهنده، در صنعت کاغذ سازی، جهت سفیدگری خمیر چوب استفاده می­شوند. نمونه­ کاغذ تاریخی با آزمون­های رنگ­سنجی، طیف­سنجی مادون قرمز، سنجش pH و فلورسانس اشعه ایکس تعیین مشخصه شده اند. با توجه به نتایج تجربی، استفاده از عامل کاهنده منجر به افزایش روشنایی و کاهش زردی، پایداری الیاف و جوهر و همچنین افزایش pH کاغذ (به ویژه نمونه تیمار شده با سدیم بوروهیدرید) می شود. در نتیجه تیمار با عوامل کاهنده نشان دهنده کارایی بیشتر در مقایسه با آب مقطر است.

کلیدواژه ها:

historical paper ، yellowing ، bleaching ، washing ، reducing agents ، کاغذ تاریخی ، زردشدگی ، سفیدگری ، شستشو ، عوامل کاهنده