مطالعه عددی موردی تغییرات زمانی-مکانی غلظت های سطحی دی اکسید نیتروژن و ازون در تهران با استفاده از مدل WRF-Chem
محل انتشار: مجله فیزیک زمین و فضا، دوره: 49، شماره: 2
سال انتشار: 1402
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 153
فایل این مقاله در 20 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_JESPHYS-49-2_012
تاریخ نمایه سازی: 26 مهر 1402
چکیده مقاله:
پژوهش حاضر با هدف ارزیابی عملکرد مدل WRF-Chem در برآورد مقدار ایستگاهی و توزیع مکانی NO۲ و O۳ در منطقه تهران در طی تابستان های ۱۴۰۰-۱۳۹۸ انجام شد. در ابتدا، با بررسی داده های غلظت ساعتی و روزانه آلاینده های NO۲ و O۳ از مرکز کنترل کیفیت هوای شهرداری تهران برای ایستگاه های سنجش آلودگی، روزهای رخداد بیشینه غلظت O۳ در فصل تابستان برای اجرای مدل WRF-Chem انتخاب شدند. در پیکربندی اجرای مدل از سازوکار شیمی RADM۲ استفاده شد. برای تولید گسیل های شبکه بندی شده در دامنه شبیه سازی از پیش پردازشگر گسیل PREP-CHEM-SRC استفاده شد. داده های گسیل جهانی از داده های گسیل RETRO و GOCART و گسیل های انسان زاد گازهای گلخانه ای و آلاینده های هوا از جمله CO، NH۳، NOx، SO۲، NMVOC و CH۴، از پایگاه داده EDGAR_HTAP v۵.۰ اخذ شدند. گسیل های اولیه هواویزهای انسان زاد کربن سیاه، کربن آلی و دی متیل سولفید از پایگاه داده مدل GOCART، گسیل های زیست زاد از مدل MEGAN و گسیل های NOx ناشی از آذرخش با استفاده از پارامترسازی بر اساس ارتفاع قله ابر به دست آمده اند. نتایج ارزیابی پهنه NO۲ شبیه سازی شده و پهنه برگرفته از داده های ماهواره ای OMI نشان داد که با در نظر گرفتن کمی جابه جایی مکانی، مدل توانسته میزان بالای آلاینده NO۲ روی منطقه تهران را شبیه سازی کند. مدل همچنین بیشینه آلاینده O۳ سطحی را در تهران شبیه سازی می کند اما گذر ماهواره در اکثر روزهای اجرا، از روی منطقه تهران به گونه ای است که داده ای از O۳ در اختیار ما نمی گذارد. در ارزیابی ایستگاهی، نتایج بیانگر فراتخمین غلظت O۳ و فروتخمین زیاد غلظت NO۲ توسط مدل WRF-Chem بود.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
مژگان شیرین
گروه فیزیک فضا، موسسه ژئوفیزیک، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
مریم قرایلو
گروه فیزیک فضا، موسسه ژئوفیزیک، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
عباسعلی علی اکبری بیدختی
گروه فیزیک فضا، موسسه ژئوفیزیک، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
نفیسه پگاه فر
پژوهشکده علوم جوی، پژوهشگاه ملی اقیانوس شناسی و علوم جوی، تهران، ایران.
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :